Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/15545 K.2015/28661

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 21.07.2001 - 08.07.2011 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını, iş yerinin 31.12.2008 tarihinde dava dışı ....'den davalı şirkete devredildiğini, iş sözleşmesinin tesislerin kapatılması nedeniyle sona erdirildiğini, iş yeri devri esnasında ücretinin düşürüldüğünü, devrinden önce net ücretinin 990,00 TL iken devrinden sonra ise net ücretinin 650,00 TL olduğunu ileri sürerek, fark kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işyerinde 700,00 TL ücret + fazla mesai ücreti alarak çalıştığını, ekonomik sıkıntılar nedeniyle ticari faaliyetini sonlandırdığını, davacı dahil tüm işçilerin işçilik hak ve alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini feshetmekte haksız olduğu, çalışan işçilerin ücretinde indirim yapılmasının çalışanın açık muvafakatine bağlı olup bu konuda işverenin tek taraflı tasarruf edemeyeceğinden davacının fark ücret alacağının olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının işyerini devralan davalı işveren nezdinde çalıştığı süre 28 ay 6 gün olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 29 ay 6 gün çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılması hatalıdır.

3-Davacı ile davalı işveren arasında 01.01.2009 yürürlük tarihli iş sözleşmesi imzalanmış olup, söz konusu iş sözleşmesinde işçinin ücreti aylık net 550 TL olarak taraflarca belirlenmiştir. Bu durum devir ile sözleşmenin uyarlanması niteliğindedir. Davacının sözleşmeyi imzaladığı gerçeği karşısında ücretinin düşürülmesi konusunda İş Kanunu'nun 22. maddesine göre iş şartlarındaki esaslı değişikliği davacı yazılı onayı ile kabul etmiş olup, taraflar arasındaki sözleşme geçerlidir. Davalı ise bu yazılı sözleşmeye rağmen 700 TL net ücret ödediğini kabul etmektedir. Bu durum karşısında hesaplamaların 700 TL net ücret üzerinden yapılması gerekirken, davacının devreden işverende aldığı 990 TL net ücret üzerinden hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: