Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/16239 K.2015/14899

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 02.05.2007-02.10.2010 tarihleri arasında davalı işverenlik nezdinde çalıştığını, davalı yan tarafından fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, sigorta primlerinin düşük ücret üzerinden yatırıldığını, bu sebeplerle İş Kanunu'nun 24/2-e-f bentleri uyarınca iş akdini haklı olarak feshettiğini beyanla; kıdem tazminatı, asgari geçim indirimi alacağı, yıllık ücretli izin alacağı, hafta tatili alacağı, fazla mesai alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 23.07.2007-04.10.2010 tarihleri arasında müvekkili işverenlik nezdinde çalıştığını, işverenliğe ait şirket ortaklarından ...’un ortaklıktan ayrıldıktan sonra aynı sektörde ... ünvanlı işyerini kurduğunu, davacının da burada çalışmak üzere iş akdini haklı bir sebebe dayanmaksızın feshettiğini, tüm alacakları yönünden işverenliği ibra ettiğini, herhangi bir alacağı bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacının hizmet sözleşmesinin dava tarihi itibarı ile sona ermediği, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretine hak kazanamayacağı, 04/10/2010 tarihli miktar içermeyen ibranamede bulunan imzanın davacı eli ürünü olduğu, davacının imzaya herhangi bir itirazının bulunmadığı, ibraname içeriğine göre davacının tüm yasal haklarını aldığını, hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını beyan ettiğinden geçerli olan ibraname gereği davacının fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil günleri ücret alacakları talebinin yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Mahkeme davacının kıdem tazminatı ile yıllık izin alacağı talebini iş yeri devri gerekçesi ile reddetmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgeler dikkate alındığında ayrıca hizmet akdi devri de söz konusu olmadığından mahkemenin kıdem tazminatı talebini iş yeri devri gerekçesi nedeni ile reddetmesi hatalı ise de davacının hizmet akdini iş yeri ortaklığından ayrılıp yeni iş yeri kuran ...’un yanında çalışmak amacıyla kendisinin feshettiği anlaşıldığından kıdem tazminatı talebinin reddi sonuç itibariyle doğrudur.

2- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Mahkemece her ne kadar 04.10.2010 tarihli ibranameye dayanılarak fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti talebi reddedilmiş ise de; söz konusu ibranamenin davacı ve aynı konumda olup işten ayrılanlar için aynı içerikte matbu olarak düzenlenmiş olması, alacakların tek tek sayılmaması nedeni ile geçerli kabul edilmesi mümkün değildir. Asgari geçim indirimi talebi yönünden ise bilirkişi raporunda belirtildiği üzere asgari geçim indirimi ödemesi yapılmaması nedeni ile talebin reddi hatalıdır. Ayrıca fesih gerçekleştiğinden davacı yıllık izin ücretine de hak kazanacaktır.

Fazla mesai talebi yönünden; bilirkişi raporunda belirtildiği üzere davalı iş yerinde haftanın 6 günü 08.30-18.30 arası çalışma olduğu, buna göre haftalık 9 saatlik fazla mesai çalışması yapıldığı tespit edilmiştir. Buna göre; davacının fazla mesai çalışmasının haftalık 9 saat olduğu, milli bayram günlerinde çalıştığı kabul edilerek sonuca gidilmelidir. Asgari geçim indirimi ve yıllık izin ücreti talepleri de hükme bağlanmalıdır. Belirtilen nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: