Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/17107 K.2015/30147

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, bir takım işçilik hak ve alacakları yerine getirilmeyen davacının haklı nedenle iş aktini feshettiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının hiç bir haklı neden göstermeksizin işten ayrıldığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, fazla mesai ve genel tatil çalışması yapan davacıya bu alacaklarının ödendiğinin davalı tarafından ispatlanamadığı, davacının iş aktini haklı nedenle feshettiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, dosyada 1076,45 TL. meblağ içeren imzasız ibraname mevcuttur; bu miktarın 2 yıllık yıllık izin ücreti olarak 769,72 TL., maaş ve asgari geçim indirimi ödemesi olduğu açıklanmıştır. Banka kayıtlarında davacıya “maaş ödemesi” açıklaması ile 22/03/2011 tarihinde 1605,82 TL. ödendiği görülmektedir.

Söz konusu ibrânâme ve bankaya yapılan 1605,82 TL ödeme davacı asıla ve davalı tarafa sorulup açıklattırılarak, davacının yıllık izin ücreti alacağından mahsubu gereken bir meblağ olup olmadığının irdelenmemesi hatalıdır.

3-Fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının net miktarlarının hesaplanmasında gelir vergisi ve damga vergisi yanında sigorta priminin ve işsizlik priminin de düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.