Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/19475 K.2015/31858

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı üst işveren ...

Lojistik Hizmetleri A.Ş işyerinde diğer davalı ...Ş işçisi olarak 03/07/2007-22/01/2013 tarihleri arasında çalıştığını, daima davalı üst işverene ait projede çalışmasına rağmen davalı alt işveren tarafından giriş çıkışlar yapıldığını, işyerinde 12’şer saatlik vardiyalarla çalıştığını, baskı ile sürekli üst üste 2 vardiya çalıştırıldığını, son 6 aydır hiç izin kullanmadığını, eksik personel olması nedenliyle hafta tatillerinde dahi çalıştırıldığını, ancak hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini, genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, davalı işverenin sürekli olarak maaşları gecikmeli ödediğini,

2013 yılı Ocak ayı 20 günlük ücretinin dahi ödenmediğini,tüm bu olumsuzluklar neticesinde .... Noterliği’nin 22/01/2013 tarih ve 01399 yevmiye nolu ihtarnamesi ile iş akdini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, fazla mesai alacağı, 20 günlük 2013/ Ocak ayı ücreti, genel tatil alacağı, hafta tatili alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 24/06/2009 tarihinde grup şirketlerinden ... Güvenlik A.Ş‘de çalışmaya başladığını, davacının ileri sürmüş olduğu tüm ödemelerin zamanında yapıldığını, eksik ödeme yapılmadığını, taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller,tanık beyanları,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde; davacının davalı üst işveren ... Lojistik Hizmetleri A.ş'nin işyerinde diğer davalı alt işveren ...

Güvenlik A.ş'nin işçisi olarak 24/06/2009-22/01/2013 tarihleri arasında belirsiz süreli hizmet akdi ile çalıştığı, ücretinin aylık brüt 1.273,68 TL olduğu, ücretlerin ödenmesinde gecikmeler olduğu ve eksik ödendiği, davacının da ücretini alamadığı için iş akdini 22/01/2013 tarihinde ihtar çekerek kendisinin feshettiği, bilirkişi raporundan ve dosyadaki delillerden fazla mesai ücretlerinin geç ödenmediğinin anlaşıldığı, 4857 sayılı yasanın 34. maddesi gereğince ücretlerin ödeme gününden itibaren 20 gün içinde ödenmesi gerektiği, talep edilen alacakları için 20 günlük sürenin geçtiği buna göre feshin davacı açısından haklı nedene dayandığı,

buna göre 4857 sayılı yasanın Geçici 6. maddesi ile yürürlükte bulunan 1475 sayılı yasanın 14. maddesi gereğince davacının kıdem tazminatını hakettiği, kıdem tazminatının ödendiğine dair davalı tarafından delil sunulmadığı, usul ve yasaya uygun olan bilirkişi raporuna göre; davacının fazla mesai alacağı ile genel tatil alacağına hak kazandığı, alacağının ödendiğinin davalı tarafınca ispatı gerekip davalı tarafından bu ispat yükünün yerine getirilmediği anlaşılmakla, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,ücret alacağı dava açıldıktan sonra ödenmiş olması nedeniyle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... ve davalı ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Duruşmada tefhim edilen ve hükmün esasını teşkil eden hüküm özeti ile gerekçe arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırıdır.

6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Somut olayda mahkemece davacının davalı üst işveren ... Lojistik Hizmetleri A.Ş'nin işyerinde diğer davalı altişveren ... Güvenlik A.Ş'nin işçisi olarak 24/06/2009-22/01/2013 tarihleri arasında belirsiz süreli hizmet akdi ile çalıştığı kabul edilerek karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu alacak miktarları davacının davalılar nezdinde çalıştığı hizmet süresine göre seçenekli olarak hesap edilmiştir. Bilirkişi raporunun birinci seçeneğinde; davacının hizmet süresi 01/07/2007-22/01/2013 tarihleri arası kabul edilerek alacak miktarları hesap edilmişken,ikinci seçenekte davacının hizmet süresi 24/06/2009-22/01/2013 tarihleri arası kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Mahkemece hüküm altına alınan alacak miktarları,davacının 01/07/2007-22/01/2013 tarihleri arasındaki çalışmasına göre belirlenen miktarlar olup; karar gerekçesinde davacının hizmet süresinin 24/06/2009-22/01/2013 tarihleri arası kabul edilmesine rağmen bunun gerekçesinin de açıklanmadığı ve bu şekilde mahkeme gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratıldığı anlaşılmaktadır.

Hüküm özeti ile gerekçeli karar arasındaki çelişki yukarıda belirtilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve HMK. nun 298/2. Maddesine göre başlı başına bozma sebebidir.

Bu nedenlerle 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına, 6100 sayılı yasanın HMK.nun 298/2. maddesine aykırı olduğu anlaşılan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç: