Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/19742 K.2015/32188

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 03.03.2008-17.07.2012 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, son ücretinin net 1.100,00 TL olduğunu, 180,00 TL yemek parası verildiğini, servis sağlandığını, iş akdinin işverence 17.07.2012 tarihinde 4857 sayılı İş Yasası'nın 17. maddesi gereğince sona erdirildiğini, işyerindeki normal çalışma saatlerinin haftanın 6 günü 08.00-18.00 saatleri arasında olduğunu, bu çalışma saatleri için fazla çalışma ücreti verilmediğini, normal mesai saatleri dışında haftada 6 gün 18.00-23.00 saatleri arasında da çalıştığını, bu çalışmalar için %50 zamsız fazla mesai ücretinin elden ödendiğini,

23.03.2012 tarihinden sonra ise hiç fazla mesai ücreti ödenmediğini, milli bayramlarda çalışmasına karşın bu ücretlerin ödenmediğini, asgari geçim indirimlerinin hiç ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 03.03.2008-17.07.2012 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, son ücretinin net 840,00 TL olduğunu, 180,00 TL yemek fişi verildiğini, aracı ile işe gidip geldiğini, iş akdinin haklı nedenle sona erdirildiğini, işyerinde haftanın 5 günü 08.00-18.00 saatleri arasında çalışıldığını, 1 saat yemek molası ve iki kez 15 er dakika çay molası verildiğini, hafta tatillerinde ve diğer tatillerde çalışma yapılmadığını, asgari geçim indirimlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı asgari geçim indirimi alacağının ödenmediğini iddia etmiştir.

Davalı işveren bu alacağın davacı işçiye ödendiğini savunmuş ve delil olarak bordrolar ile banka kayıtlarını dosyaya sunmuştur.

Bordrolar ve banka kayıtları incelendiğinde; 2010 yılına ait Ocak, Şubat ve Nisan ayları ile son çalışma ayı olan 2012 yılının Temmuz ayları dışında; asgari geçim indirimi tahakkuklarını da içeren bordro tutarlarının bankaya yatırılan miktarlar ile uyumlu olduğu anlaşılmaktadır. Buna göre, davacının asgari geçim indirimi talebi yönünden, yukarıda belirtilen aylar ve yapılan ödemelerin tekrar değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi için, kararın bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç: