Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/21294 K.2015/34203

İŞ KANUNU (4857) Madde 41

İŞ KANUNU (4857) Madde 74

İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) (1475) Madde 14

"İçtihat Metni"Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı iş yerinde 23.05.2005 tarihinden 13.06.2011 tarihine kadar çalıştığını, davacının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın işten çıkarıldığını, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini, fazla mesai yapıp ulusal bayram ve genel tatil günlerinde ve hafta tatillerinde çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediğini, aylık ücret alacaklarının ödenmediğini beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, ücret, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 21.03.2008-14.06.2011 tarihleri arasında çalıştığını, davacının iş akdini müvekkil şirketin feshetmediğini, davacının iş yerine alkollü gelmesi nedeni ile iş yerinden uzaklaştırıldığını, davacının bundan sonra işe gelmediğini, davacının iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini, buna rağmen davacının hizmet süresine göre kıdem tazminatını hak ettiğini, davacıya kıdem tazminatı ödemek de istediklerini, davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı 23.05.2005-13.06.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını iddia etmiştir. Davalı ise davacının sigorta kayıtlarında göründüğü üzere 24.03.2008-14.06.2011 tarihleri arasında çalıştığını savunmuştur. Davacı tanıkları davalı işyerinde çalışan kişiler olmayıp davacının akrabaları olup beyanlarına itibar edilemez. Bu nedenle davacının alacakları hesaplanırken kurum kayıtlarındaki çalışma süresi dikkate alınması gerekir. Soyut tanık beyanlarına itibar edilerek hizmet süresinin hatalı belirlenmesi hatalıdır.

3- Davacı iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatlarının hüküm altına alınmasını istemiştir. Davalı ise davacının en son 13.06.2011 günü alkollü olarak işyerine geldiğini bu konuda tutanak tutulduğunu buna rağmen davacının iş sözleşmesinin kendilerince feshedilmediğini, davacının kendiliğinden işe gelmemeye başladığını davacıya kıdem tazminatını da ödemek istediklerini beyan ettiği görülmektedir.

Keza davacının işten ayrılış bildirgesinde çıkış kodu 29 olarak (davacının iş sözleşmesinin ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırılık nedeniyle işverence feshi) gösterilmiştir.

Davacının işyerini terk ettiği, bir daha gelmediği ve iş sözleşmesini davacının feshettiği beyan edilmesine rağmen işten ayrılış bildirgesinde iş sözleşmesinin işverence feshedildiğinin gösterilmesi ayrıca kıdem tazminatının ödenmek istenmesi çelişki olup davacının iş sözleşmesinin davalı tarafından feshedildiği, feshin haklı nedene dayandığının ispatlanmadığı anlaşıldığından davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığının kabulü gerekir.

Bu isteklerin reddi isabetsizdir.