Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/21446 K.2015/33373

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalıya ait işyerinde 01.07.2009- 22.03.2013 tarihleri arasında kameraman olarak görev yaptığını, iş akdini davalının haksız feshettiğini, davacıya ihbar ve kıdem tazminatı ile 15 günlük yıllık izin ücreti ve 100 saat fazla mesai ücreti toplamı 15.791,56 TL ödeme yapıldığını, karşılığında ibraname imzalamak zorunda kaldığını, ancak bu ödenenlerin fazla çalışma ücretleri ve genel tatil ücretleri ile Basın İş Kanunu’nun düzenlemesine göre bu alacaklarının %5 fazlasını ve yıllık izin ücreti ile ikramiye alacaklarının karşılamadığını ileri sürerek,fazla çalışma ücreti,genel tatil ücreti ve bu alacakların %5 fazlası,yıllık izin ve ikramiye alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı herhangi bir cevap dilekçesi sunmamış, tebliğ edilen bilirkişi raporuna karşı sunduğu yazılı beyanında davalının iddialarını asılsız olduğunu savunarak ,davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller, tanık beyanları ve bilirkişi raporunun değerlendirilmesinden davacının 01.07.2009-22.03.2013 tarihlerinde davalı şirkete ait....

TV’de kameraman olarak Basın İş Kanunu kapsamında görev yaptığı, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 22.03.2013 tarihinde kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek feshedildiği, davacının imzasını taşıyan ibraname düzenlendiği ,esasen bu husus taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı,taraflar arasındaki uyuşmazlığın, iş akdi tazminatları ödenerek feshedilen davacının fazla çalışması bulunup bulunmadığı, genel tatillerde çalışıp çalışmadığı,

çalışmış ise karşılıklarının ödenip ödenmediği ile hak kazandığı ancak kullandırılmayan ya da karşılığı ödenmeyen yıllık izini ve ikramiye alacağının bulunup bulunmadığı konularında toplandığı,davacının ihtirazı kayıtsız imzasını taşıyan 22.03.2013 tarihli ibraname genel düzenleme olan BK m.420 uyarınca, bunun talep hakkını ortadan kaldırır nitelikte olmadığı, sadece dava konusu 15 günlük izin ücreti ve 100 saat fazla mesai ücreti ödemesi bakımından makbuz niteliğinde olduğunun anlaşıldığı,

davacının talep ettiği ikramiye alacağına hak kazanma bakımından işverenin kar etmesi şart ise de niteliği gereği davacının talebine karşı, davalı işverenin zarar ettiğini ispat etmesi gerektiği, davacının temmuz 2010’da 2.350 TL, Temmuz 2011 de 2.526 TL ve Temmuz 2012’de 3.612 TL toplamı 8.488 TL brüt ve 1.377,62 TL vergi kesintisi ile net 7.150,37 TL ikramiye hak kazandığı, davacının tanık anlatımları ile kanıtladığı fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti alacakları ile bu alacakların zamanında ödenmemesi nedeniyle yasaya göre hak kazandığı ve bilirkişinin hesapladığı %5 fazlasına ilişkin alacağından takdiri indirim yapıldığı,

davacının hak kazandığı ancak kullandırıldığı ya da karşılığının ödendiği kanıtlanamayan yıllık izin ücretinin de kabulünün gerektiği açıklanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında fazla mesai alacağı ve bunun %5 fazlalık alacağı hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının 35 gün yıllık ücretli izin kullandığı anlaşılmaktadır.Ancak davacının yıllık izinlerini hangi tarihlerde kullandığı dosyada belirtilmediğinden fazla çalışma ve buna bağlı %5 fazlalık hesabında yıllık izinlerdeki sürelerin dışlanıp dışlanmadığı denetlenemediği gibi genel tatillerin de fazla çalışma ve %5 fazlasından dışlanıp dışlanmadığı anlaşılmamaktadır.

Mahkemece fazla mesai ve buna bağlı %5 fazlası hesabında 35 günlük izin süresinin ve genel tatil sürelerinin dışlandığını gösterir denetime elverişli bilirkişi raporu alınıp buna göre karar verilmesi gerekirken denetime elverişsiz bilirkişi raporu ile hüküm kurulması hatalıdır.

3-Mahkemece kabule göre hüküm altına alınan 133.379,22 TL üzerinden karar tarihindeki A.A.Ü.T'nin 3.kısmındaki oranlara göre davacı lehine 13.070,33 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nasıl hesaplandığı anlaşılmayan 5.959,09 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

4-Hükmedilen miktaların net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda gösterilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: