Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/22699 K.2015/35405

Taraflar arasındaki, manevi tazminat ile bakiye yıllık izin ücreti ve bakiye ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle reddine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15/12/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat Ö. G. ile karşı taraf adına Avukat A.Y. S.geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerinde elektrik mühendisi olarak çalıştığını, ücretinin düşürüldüğünü ve psikolojik baskıya uğraması nedeni ile işi bırakmak zorunda kaldığını ileri sürerek, eksik ödenen ücret, uğradığı psikolojik baskılar nedeni ile 20,000,00 TL manevi tazminat ile bakiye yıllık izin ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının ücretinin düşürülmediğini ve psikolojik baskı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ücretlerinde düşüş olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı, ücretinin eksik ödendiği, manevi tazminatın kabulüne karar verilmesi gerektiği ve yıllık izin ücretinin de ücret düşük alındığından kabul edilmesi gerektiği gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ücretin miktarı ve davacıya eksik ödenen ücret bulunup bulunmadığı noktalarında da toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 22 nci maddesindeki, “işveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz.

İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir” şeklindeki düzenleme, çalışma koşullarındaki değişikliğin normatif dayanağını oluşturur.

Somut olayda, davacının elektrik mühendisi olarak çalıştığı, Ekim 2007 de brüt ücretin 3000.00TL olduğu sabittir.Davacının 4857 sayılı İş Kanununun 22 nci maddesine göre ücretin düşürülmesine muvafakatı olmadığından uygulama yasa hükümlerine aykırıdır.

Bilirkişinin hükme esas raporunda belirttiği gibi sigorta primlerinin tavandan yatırılması sonuca etkili olmadığı gibi davacının işvereni ibra etmesi, ibra miktar içerdiğinden, makbuz kabul edilmesi gerekir.Bu nedenle ibraname nedeniyle ret gerekçesi doğru değildir. Ayrıca davacının, açık yazılı kabulü olmadığı sürece ücreti düşürüldükten sonra, zımnen kabul ettiği gerekçesi de yasanın emredici kuralına aykırıdır.Davacının fark ücret ve fark yıllık ücretli izin alacağının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, yasaya aykırı gerekçe ile reddi hatalıdır.

F) Sonuç: