Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/22905 K.2015/35870

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin 2007 yılı Şubat ayından davalı tarafından iş akdinin sona erdirildiği tarihe kadar çalıştığını, her ne kadar iş akdi müvekkili tarafından sona erdirilmiş olararak gözükmekte ise de, baskı ve tehdit ile işi kendi isteği ile bıraktığına dair imza attırıldığını ve ibraname alındığını, daha sonra müvekkilinin yine aynı şirketler grubuna ait olan ...'te 2010 yılının Nisan ayına kadar çalıştığını, müvekkilinin fazla ücret almasına rağmen kazancının asgari ücret olarak gösterildiğini, kış döneminde sabah 08:00- akşam 18:00-18:30 arası çalıştığını, yaz döneminde ise 20:30-21:00'e kadar çalıştığını,

zaman zaman gece yarılarına kadar çalıştığınında olduğunu, hafta tatillerinde çalıştığını, dini bayramların birinci günü hariç diğer günlerinde çalıştıklarını, yıllık ücretli izin hakkını da kullanmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; yetkili mahkemelerin ... mahkemeleri olduğunu, zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu, 2007 yılı Şubat tarihinden sonraki çalışmalar ile ....'nin bir ilgisinin bulunmadığını, bu yüzden davanın ....'ne yönlendirilmesi gerektiğini, müvekkili firmanın uzun süredir faaliyet gösteren köklü bir firma olduğunu, tehdit ve baskı ile iş bıraktırmanın söz konusu olmadığını, davacının iş yerine mazeretsiz gelmediğini, bu nedenle davacıya ihtarname gönderildiğini, ancak davacının gelmemesi nedeni ile tutanak tutulduğunu, davacının asgari ücretten daha fazla ücret almadığını, fazla mesaisi olmadığını ve tüm izin haklarını da kullandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Dosya kapsamından davacı 01.03.1999-02.02.2007 tarihleri arasında davalı ...ne ait işyerinde, 13/03/2007-01.04.2010 tarihleri arasında dava dışı ...ne ait işyerinde boyacı ustası olarak çalıştığını, davalı şirkete ait işyerinde çalışmakta iken iş sözleşmesinin baskı ile sonlandırıldığını iddia etmiş, davalı ise, davacının iş akdinin izinsiz ve haber vermeksizin işe gelmemesi nedeni ile feshedildiğini savunduğu anlaşılmaktadır.

Davacı tanıklarından birisi, davacı ile aynı işyerinde çalışmadığını, davalı işyerinin yanındaki işyerinde çalıştığını, davacı ile sürekli görüşmelerinden dolayı davalı şirket servis müdürünün rahatsız olduğunu, bu nedenle davacıya baskı uygulamaya başladığını, davacının baskı gördüğüne bizzat şahit olmadığını, davacının işi bıraktığını beyan etmiştir. Diğer davacı tanığı ise işyeri çalışanı olmadığından fesih konusunda görgüye dayalı anlatımları bulunmamaktadır. Davacının iş sözleşmesini 02.02.2007 tarihinde sonlandırdığı anlaşılmaktadır. Tüm dosya kapsamına göre davacının işten kendi isteği ile ayrıldığı, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinin davacı tarafından ispat edilemediği anlaşıldığından kıdem tazminatının reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Somut uyuşmazlıkta, davacının 13/03/2007-01.04.2010 tarihleri arasında ...ne ait işyerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Dosya kapsamından, dava dışı ...nin davalı şirketten bağımsız ayrı bir tüzel kişiliği olduğu sabittir.

Mahkemece her ne kadar şirketler arasında organik bağ olduğu ve davalı şirketin davacının dava dışı diğer şirketteki çalışmalarından doğan alacaklarından da sorumlu olduğuna karar verilmiş ise de, şirketlerin tek bir ortağının aynı olduğu gerekçesi ile şirketler arasında organik bağ olduğunun kabulü doğru değildir.

Bu nedenle dava konusu alacaklar yönünden, davalı şirketin 01.03.1999-02.02.2007 tarihleri arasındaki dönemden sorumlu tutulması, davacının 13/03/2007-01.04.2010 tarihleri arasındaki .... adlı işyerindeki çalışmaları ile ilgili olarak Karahallılar şirketinin sorumlu tutulmaması gerekirken davalının tüm dönemden sorumlu tutulması isabetsizdir.