Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/23224 K.2014/28093

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 12/03/2007 - 09/09/2009 tarihleri arasında çalıştığını,iş akdi haksız feshedilen davacının iş şartlarının zorlaştığını bedensel ve ruhen yoğun iş ve ağırlaşan şartlar sebebiyle başka bir birimde çalışmak isteğini bildiren bir dilekçeyi işverene verdiğini, önce yıllık izne çıkartılarak ve daha sonra şifaen işine son verildiğini ancak İşkur'a çıkışının istifa olarak bildirilerek işsizlik maaşı almasına davalının engel olduğunu iddia ederek kıdem, ihbar tazminatları ile işsizlik alacağınin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 9.9.2009 tarihinde saat 9.30-10.00 arası istifa ettiğini söyleyerek işyerinden ayrıldığını, devam eden. günlerde de işe gelmediğini,işsizlik aylığı için muhatabın müvekkil şirket olmadığı gibi bu hakların şirketten talep edilmesinin mümkün olmadığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının kendisi hakkında işe geç gelmesi nedeni ile tutanak tutulması sonucunda amirleri ile tartışmaya girdiği sabit olup bu tartışma sonucunda bölüm değişikliği talep ettiği, kendi yazısından anlaşılmış olmakla bölüm değişikliği talebinin işyerince kabul edilmediği, davacı tanığı tarafından beyan edilmiş olmakla davacının bunun üzerine işten aynı gün çıktığı, ve bir daha gelmediği, tutulan tutanaklardan anlaşılmış olmakla davacının iş aktini haklı bir neden olmaksızın fesih ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının 09.09.2009 tarihinde işe 4 dakika gecikmesi nedeniyle hakkında tutanak tutulduğu, davacının da bu durumu öğrenmesi üzerine birim şefi ile konuşmaya gittiği ve satınalma müdürü tarafından hakarete uğradığı gerekçesiyle bölümünün değiştirilmesini içeren bir dilekçe verdiği sabittir.Aynı gün muhasebe müdürü, satınalma müdürü, satış müdürü ve üretim müdürü tarafından imzalanmış ilişik kesme belgesi ve zimmet tutanağı düzenlenmiştir.Ve yine aynı tarihte işten ayrılma bildirgesinde ( istifa ) kodu ile çıkışı bildirilmiştir.

Davacı 07.10.2009 tarihinde bölge çalışma müdürlüğüne müracaat ederek iş akdine son verildiğini iddia etmiştir.

Bakanlık müfettişince yapılan inceleme neticesinde de işverenlikçe ibraz edilen devamsızlığa ilişkin belgelerin çelişkili olması nedeniyle değer verilemeyeceği akdin 4857 sayılı İş Kanunu 17. madde gereğince feshedildiğinin kabulü gerektiğini belirtmiştir.

İşyeri müdürlerince imzalı 09.09.2009 tarihli ilişik kesme belgesi düzenlenip daha sonra davacının devam eden günlerde işe gelmediğine dair tutanak tanzim edilmesi ve Çalışma Bakanlığı müfettişine iş akdine devamsızlık nedeniyle son verildiği beyan edilip işten ayrılma bildirgesinde 09.09.2009 itibariyle ( İstifa ) koduyla bildirim yapılması karşısında işverenin iyiniyetli hareket ettiğinden bahsedilemez.

Mahkemenin Bakanlık inceleme raporunu, “...davacının bölüm değişikliğine ilişkin talebinin kabul edilmemesi halinde yasal haklarını istemesi, işten ayrılmak istediğine ilişkin bir talep olup bu yazılı delil nedeniyle rapora değer verilmediği” gerekçesi isabetli değildir. Zira bölüm değişikliğine yönelik verdiği dilekçe de davacı talebi kabul edilmezse “ feshe bağlı yasal haklarının” değil “ sosyal haklarının ” verilmesini talep etmiştir.

Dosya içeriği, teftiş raporu, davacının tanıklarının ve tutanak tanıklarının anlatımlarından,olay günü davacının satınalma ve ayniyat müdürleri ile tartıştığı ve bu tartışma neticesinde de haksız yere işten çıkarıldığı anlaşılmakta olup davacı ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanmıştır. Yanılgılı değerlendirme ile anılan isteklerin reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: