KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2014/23554 E., 2015/34728 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi (İş)
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Aralık 2015
- Dava
- Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı işyerinde 2005 yılında muhasebe elemanı olarak çalışmaya başladığını, daha sonra ihracat bölümüne atandığını, iş akdinin feshedildiği 06/10/2012 tarihine kadar bu bölümde çalıştığını, davalı şirkette pazar günleri hariç ger gün mesai yaptığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek fazla mesai ücret alacaklarının ödenmeyen ücret alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının ücretine fazla çalışma ücretlerininde dahil olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı, davacının ücretine fazla çalışma ücretlerinin dahil olduğu ve davanın reddedilen kısmı için davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmediği gerekçesi ile temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı yararına vekalet ücreti takdir edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda, davacının fazla mesai yaparak çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davalının cevap dilekçesini ıslah ederek zamanaşımı itirazında bulunması üzerine, buna değer verilerek, fazla mesai alacağı kabul edilmiş isede zamanaşımı nedeniyle reddedilen kısım için davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Hüküm fıkrasına 6. bendi tamamen silinerek yerine,
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2014/23554, K. 2015/34728, 8 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama