Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/23556 K.2015/34730

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde mağaza müdür yardımcısı olarak 10.00-22.00 saatleri arasında çalıştığını, ayda en fazla bir veya iki defa hafta tatili izni kullandığını, çalışmış olduğu süreler içerisinde sürekli fazla mesai ve hafta tatili çalışması yapığını, ancak ücretlerinin davalı işverenlikçe ödenmediğini, yasal alacaklarının ödenmemesi ve çalışma koşullarının da düzeltilmemesi üzerinde noterden ihtarname göndererek, iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile hafta tatili, fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının alışveriş merkezinin açılış-kapanış saatlerini kendi mesai saatleri olarak göstermeye çalıştığını, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin 6. maddesi uyarınca işçinin maktu aylığına hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile yasal fazla mesai ücretlerinin dahil olduğunu, sunulan bodrolardan müvekkili şirketin her ay %50 fazla mesai ödemesi yaptığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının fazla çalışma alacağının olmadığı, dolayısıyla iş akdini feshetmekte haklı olmadığı, kullandırılmayan yıllık ücretli izni olduğu gerekçesi ile kıdem tazminatı ile fazla mesai ücret alacağı istemlerinin reddine, yıllık ücretli izin alacağının ise kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı, iş akdini haklı nedenle feshettiği ve fazla çalışma alacağının kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ücret alacağı olup olmadığı ve buna bağlı olarak bu nedenle iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı, kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

1. Dosya içeriğine göre, davacı davalıa ait işyerinde 10.00-22.00 saatleri arasında fazla çalışma yaparak çalıştığını iddia etmiş, dinlenen davacı tanıları da davacının sabah 10.00 akşam 22.00 saatleri arasında, genelde ayda 2 pazar tatili yaparak çalıştığını beyan etmişlerdir.

Hükme esas 15.01.2014 tarihli bilirkişi raporunda, haftanın 7 günü 12 saat çalışmanın insan takati ile bağdaşmayacağı, bunun haftada 4 gün 12 saat ve 2 gün ise 8 saat şeklinde olduğu bir alternatif değerlendirme yapılarak taktire sunulması halinde, çalışma süresi haftalık ara dinlenme süreleri düşüldüğünde toplam 56 saat olup 45 saati aşan 11 saat fazla mesai ortaya çıkmaktadır.

Taraflar arasında sözleşme hükmü gereği yıllık 270 saat ve bunun haftalık ortalaması 5,2 saat fazla mesainin ücretin içersinde kabul edildiğinden kalan süre 5,8 saattir. Bordrolarda ise davacıya aylık 10 saat için fazla mesai ödenmiştir. Bordrolardaki aylık 10 saat için fazla mesai ödemesi yapıldığından haftalık ortalama olan 2,5 saat düşüldüğünde fazla mesai ücreti ödenmeyen fazla mesai süresi 3,3 saat olarak ortaya çıkacaktır.

Davacının 3,3 saat fazla mesai ücretinin hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir.

2. Yukarda yapılan tespitlere göre davacının ödenmeyen fazla mesai ücreti bulunmaktadır. Davacı işçi bu nedenle feshettiğini ve feshin haklı nedene dayandığını iddia etmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 24 üncü maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların ödenmemesi durumunda da işçinin haklı fesih imkânı bulunmaktadır (Yargıtay 9. HD. 16.7.2008 gün 2007/22062 E, 2008/16398 K.).

Davacının fazla mesai alacağının tam olarak ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı feshettiği göz önünde bulundurularak, davacının kıdem tazminatının da kabulüne karar verilmelidir.

Hatalı değerlendirme ile davacının kıdem tazminatı ve fazla mesai ücret alacağının reddi isabetsizdir.

F) Sonuç: