Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/24703 K.2015/35231

Davacı, kıdem tazminatı, manevi tazminat ile fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 01/04/2008 tarihinde santral görevlisi olarak çalıştığını, ara dinlenme süresi kullandırılmadığını, ücretlerinin sürekli gecikmeli ödendiğini, birlikte çalıştığı arkadaşı ile şirketin personel şefine müracaat ederek maaşlarına zam talep ettiklerini, personel şefinin zam yapılmayacağı, "istersen kapı orada" şeklinde cevap verdiğini, bu olay sonrasında fabrika müdürü ve yöneticilerin psikolojik baskılarına maruz kalındığını, hakkında dengesiz, işe yaramaz, ne yapacağı belli olmayan eleman sözlerinin sarfedildiğini, davacının bu baskılar sonucunda psikolojisinin bozulduğunu, tüm bu nedenlerle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla mesai çalışma ücreti ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 01/04/2008-21/12/2012 tarihleri arasında çalıştığını, 17/12/2012 tarihinde işyerini terk ederek mazeretsiz olarak 3 gün işe gelmediğini, durumun tutanak altına alındığını, davacının iş sözleşmesinin 21/12/2012 tarihli noter ihtarnamesi ile 4857 sayılı yasanın 25/ll-g maddesi gereğince feshedildiğini, feshin haklı nedene dayandığını, bu nedenle kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, davacıya psikolojik baskı yapılmadığını, davacıya zam yapılmaması nedeniyle davacının işini savsakladığını, bu nedenle çeşitli tarihlerde ikaz edildiğini, 24/02/2012 tarihinde uyarı cezası aldığını,

müvekkil şirkette 2009-2010 tarihleri arasında kısa çalışma uygulaması yapıldığını, bu dönemlere diğer işçiler gibi davacı işçinin fazla çalışma ücretinin tamamının ödendiğini, davacının 45 saati aşan çalışmasının olmadığını, ücret bordrolarının davacı tarafından imzalandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş akdinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedilip feshedilmediği hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece davacının kıdem tazminatı talebi mobinge uğranıldığının ve fazla mesai yapıldığının ispat edilemediği gerekçesiyle reddedilmiş ise de, varılan sonuç eksik inceleme nedeniyle hatalıdır.

Zira davacı gerek fesih ihtarnamesinde gerekse dava dilekçesinde iş akdinin haklı fesih nedenleri arasında ücretlerinin sürekli geç ödenmesini de göstermiştir. Mahkemece bu fesih nedenine yönelik olarak hiçbir araştırma ve inceleme yapılmamıştır. 4857 sayılı yasanın 24/II-e maddesi gereğince işçinin ücretinin kanun veya sözleşme hükümlerine göre ödenmemesi, geç veya eksik ödenmesi işçiye haklı fesih imkanı verir. Taraf tanıkları ücretlerin bankaya yatırıldığını beyan etmişlerdir. Davacının ücretlerinin gecikmeli olarak ödenip ödenmediği araştırılarak varılacak sonuca göre kıdem tazminatı istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, istemin yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

F) Sonuç: