Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/24726 K.2014/38017

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 09/03/2012-14/02/2013 tarihleri arasında montaj operatörü olarak çalıştığını, davalının bir takım asılsız iddilar ile müvekkilinin iş akdini haksız ve hukuka aykırı olarak tazminatsız olarak feshettiğini iddia ederek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili işyerinin davacının normal zamanlarda çalışmasından memnun olduğunu ancak 20/11/2012 tarihinden sonra çok sık istirahat almaya başladığını, bunun üzerine davacıya sık sık istirahat almasının çalışma düzenini bozduğunu, işyerini sıkıntıda bıraktığını, buna son vermesi durumunda kendisi ile çalışmaya devam edeceklerini ancak böyle devam edecekse kendisi ile çalışamayacaklarının bildirildiğini, bunun üzerine davacının özel yaşamında bazı sıkıntılar olduğunu , aynı durumun devam etmesinin muhtamel olduğunu, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve işsizlik parası alacak şeklide iş akdinin feshedilmesini talep ettiğini,

sırf bu talepten dolayı 1 yıllık kıdemi dolması için 13/03/2013 tarihi itibari ile iş akdinin feshedildiğini, 1 yıllık kıdem tazminatının da ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacının 28.05.2012 ile 12.03.2013 tarihleri arasında 54 ayrı günde rapor alarak işe gelmemesi işyerinin normal işleyişini bozacak nitelikte olduğundan ve bu koşullarda işverenden iş ilişkisini devam ettirmesi beklenemeyeceğinden, davacının iş akdinin geçerli nedenle feshedildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe:

4857 İş Kanunu’nun 19’uncu maddesine göre: “Hakkındaki iddialara karşı savunmasını almadan bir işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesi, o işçinin davranışına veya verimi ile ilgili nedenlerle feshedilemez. Ancak, işverenin 25’inci maddenin (II) numaralı bendi şartlarına uygun fesih hakkı saklıdır”.

Bu hükümle, işçinin savunmasının alınması, işçinin davranışı veya verimi ile ilgili nedenlerle iş sözleşmesinin feshi için bir şart olarak öngörülmüş ve salt işçinin savunmasının alınmamasının tek başına, süreli feshin geçersizliği sonucunu doğuracağı ifade edilmiştir. İşverene savunma alma yükümlülüğünü, sadece iş sözleşmesinin feshinden önce yüklemektedir. İşçiye ihtar verilirken ise bu şekilde bir yükümlülük yüklememektedir.

Dolayısıyla, işçiye davranışı nedeniyle ihtar verilirken, savunmasının alınmaması ihtarı geçersiz kılmaz. İşçinin savunması, sözleşmenin feshinden önce alınmalıdır.

İşçi fesihten önce savunma vermeye davet edilmeli, davet yazısında davranışı nedeniyle işten çıkarma sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmeli, makul bir süre önceden belirtilen yer, gün ve saatte hazır bulunması, bulunmadığı takdirde yazılı bir savunma verebileceğinin; bildirilen yerde belirtilen gün ve saatte hazır bulunmadığı ve de buna rağmen yazılı bir savunma vermediği takdirde savunma vermekten vazgeçmiş sayılacağının kendisine hatırlatılması şarttır.

Fesih bildirimiyle birlikte veya fesihten sonra savunma istenmesi feshi geçersiz kılar. Keza, ihbar önel süreleri içinde savunma alınması da feshin geçersiz olması sonucunu doğurur.( Dairemizin 15.09.2008 gün ve 2008/1868 Esas,2008/23538 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda, dosya içeriğine göre davalı işverenin davacı işçinin iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca davranışlarından kaynaklanan nedenlerle feshettiği, ancak davacı işçinin savunmasını almadığı anlaşılmaktadır. Savunma alınmadan yapılan fesih geçersizdir. Davanın kabulü yerine yazılı şekilde reddi hatalıdır. 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.