Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/2549 K.2015/13835

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı iş akdini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yurt dışı çalışma alacağı ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut olayda; tazminata esas giydirilmiş ücret hesaplanırken, çıplak ücrete asgari geçim indirimi ile aylık 190 TL yemek ve 130 TL yol ücreti ilave edildiği görülmüştür

Öncelikle asgari geçim indirimi, ücretin eki niteliğinde olmayıp yasa gereği ödenen bir miktardır. Bu nedenle asgari geçim indiriminin giydirilmiş ücrete dahil edilmesi hatalıdır.

Yol ve yemek yardımına gelince; bilirkişinin yemek ve yol yardımını giydirilmiş ücrete dahil etmesi yerinde ise de; dahil edilen miktarların nasıl belirlendiği ve dayanakları anlaşılamamaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; ilgili kurum ve kuruluşlardan fesih tarihi itibariyle yemek ve yol yardımının miktarı araştırılarak, işveren tarafından dışarıdan hizmet alımı yapılıyor ise bunların aylık maliyetine ilişkin belgeleri getirtilerek, yemek ve yol miktarı belirlenip sonuca gitmektir. Hüküm kurulurken yemek ve yol yardımı açısından davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözden kaçırılmamalıdır.

3-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun, hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: