Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/25508 K.2015/36388

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin, asgari geçim indirimi ve ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatlamakla yükümlüdür.

Somut uyuşmazlıkta, davacı fazla çalışma iddiasını davalı elinde bulunan takometre kayıtlarına ve tanık deliline dayanarak ispatlamaya çalışmıştır. Tanık beyanları çelişkili ve soyut olup, iddianın ispatı için yeterli değildir.

Mahkemece, temyiz aşamasında dosya ekinde rastlanılmayan takometre kayıtlarının yargılama safhasında iki klasör ve bir mavi dosya halinde poşetli olarak davalı işverenden celbedildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece hukukçu bilirkişiden alındığı anlaşılan hesap raporunda takometre kayıtlarına ilişkin “değişen saatleri içermekle birlikte, davacının işbaşı yaptığını iddia ettiği sabah 07.00 de başlayan çalışma bulunmadığı, değişen yerlere değişen kilometrelerde çalışma olduğu, gidilen yerden araya bir veya daha fazla gün girdikten sonra dönüldüğünün olduğu” yönünde soyut ve denetime elverişli olmayan saptamalara yer verilerek bu kayıtların hesaplamada dikkate alınmadığı görülmüştür.

Mahkemece bu kayıtlar uzman bilirkişi marifeti ile çözümlenmeden ve fazla çalışmaya esas sürüş zamanı açıkça belirlenmeden davacının fazla çalışma alacağının reddi hatalıdır.

3-Davacının davalı işyerindeki çalışma süresince yıllık ücretli izinlerini kullanıp kullanmadığı ihtilaflıdır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Aktin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, izin alacağı hesabında 2011/Kasım ve 2012/Aralık ayı bordrolarında görünen 14 er günlük izin süreleri, ibraz edilen izin belgelerindeki tarihler ile uyuşmadığı için dikkate alınmamıştır. Bu belgeler imzalı olup, davacı tarafça da imzası inkâr edilmemiştir. Dava dilekçesinde talep konusu izin alacağının kaç gün ve hangi dönemlere ilişkin olduğu hususunda da bir açıklama yapılmamıştır.

Bu durumda Mahkemece yapılacak iş, davacının isticvabıyla imzalı ücret hesap pusulasında görünen izin sürelerinin kullanıp kullanılmadığının sorulması ve sonucuna göre hak kazanılan süreye ilişkin izin alacağının belirlenmesidir.

Eksik inceleme ile sonuca gidilmesi bozma nedenidir.

F) Sonuç: