Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/25841 K.2015/36121

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 01/07/2007 tarihinde davalılardan O. Beton Sanayi ve Tic. A.Ş nin alt işvereni H. İnşaat Taahhüt Turizm San. Ve Tic. Ltd şirketinin bünyesinde çalışmaya başladığını, fesih tarihinde 1.295,00 TL aylık net ücret ödendiğini, iş yerinde ayni yardım olarak yemek verildiğini ve servis hizmetinin bulunduğunu, ücretin asgari ücret kısmının bankaya yatırıldığını, kalan bölümünün ise elden ödendiğini, haftada en az 25-30 saat fazla çalışma yaptığını ayrıca tüm dini ve milli bayramların son günlerinde ve bazen hafta tatilinde de çalıştığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram-genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı O. Beton Sanayi ve Tic . A.Ş. vekili, husumet itirazında bulunarak davacının İşçisi olmadığını ileri sürmüş ve davanın reddini savunmuştur.

Davalı H. İnşaat Taahhüt Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti vekili, davacının 01/11/2007 - 25/05/2011 tarihleri arasında T. M. operatörü olarak çalıştığını, 18/05/2011 tarihinde huzursuzluk çıkararak işyerini terk ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalıların davacının iş akdini haklı neden olmaksızın feshettiği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece tanık beyanları ile belirlenen fazla çalışmadan taktiri indirim yapılması yerinde ise de, yapılan %50 oranındaki takdiri indirim hakkın özünü etkiyecek nitelikte fazladır. Mahkemece daha makul oranda indirim yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: