Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/26391 K.2016/2333

Dava

Taraflar arasındaki, asıl davada, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının, karşı davada, ihbar tazminatının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda;

ilamda yazılı nedenlerle asıl davada kısmen gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karşı davanın reddine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı-karşı davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 02.02.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davacı-karşı davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı/Karşı Davalı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık ücretli izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı/Karşı Davacı Cevabının Özeti:

Davalı, asıl davanın reddi ile ihbar tazminatının tahsiline ilişkin açtığı karşı davasının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı/karşı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı/karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacı/karşı davalı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu ihtilaflıdır.

Mahkemece, davacı/karşı davalının işletme müdürü olması nedeniyle kendi çalışma saatlerini belirleyebilecek durumda olduğundan, ayrıca işverenin açıkça fazla çalışma yapmasını talep ettiği de ispatlanamadığından dava konusu fazla çalışma ücret alacağının reddine karar verilmiştir.

Davalı/karşı davacı işveren yemin deliline dayanmış olup, yargılama safhasında teklif edilen yemin davacı/karşı davalı işçi tarafından eda edilmiştir.

Davalı/karşı davacı işverence bizatihi hazırlanıp sunulan yemin metninde, davacının çalışma saatleri ile bu saatleri kendisinin ayarlayıp ayarlamadığı hususlarının yemine konu edildiği görülmüştür.

Davacı/karşı davalı işçi yemininde açıkça, “çalışma saatlerini kendim belirlemediğime, normal sezonda haftanın 5 günü sabah 08.00 de işe başlayıp, akşam 19.00 a kadar, cumartesi günleri ise akşam 18.00 e kadar, mesai yaptığıma, yaz döneminde 3 ay 21.00 e kadar mesai yaptığıma, yılda bir kereye mahsus olmak üzere 3-4 akşam saat 24.00 e kadar sayım nedeniyle fazla mesai yaptığıma” yönünde beyanda bulunmuştur.

Davalı/karşı davacı işveren, davacı/karşı davalı işçinin çalışma saatlerini kendisinin ayarladığına ilişkin savunmasını tanık delili dahil tüm dosya kapsamı ile ispatlayamadığı gibi ayrıca bu hususu eda edilen yemine konu etmiştir.

Bu durumda, Mahkemece eda edilen yemin beyanına göre fazla çalışma ücret alacağının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: