Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/27394 K.2016/16

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı, davalı Bakanlığa ait hastanede alt işveren işçisi ve röntgen teknisyeni olarak çalışırken haksız şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve şua izni ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti

Davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.

Davalı MNA Tabldot Şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, iş sözleşmesinin alt işverenin ihale süresinin bitiminde işverence önelsiz olarak feshedildiği, davacının 15.07.2010-31.12.2012 tarihleri arasında ve aylık mesai listelerine göre bir hafta 3 gün günde 8 saat, diğer haftada ise 4 gün günde 8 saat çalışıp haftalık 35 saati geçen çalışması bulunmadığı ve bazı genel tatil günlerinde çalıştığı, ayrıca bireysel iş sözleşmesinde fazla çalışmaların aylık ücretin içinde olduğunu belirlendiği gerekçesiyle fazla çalışma ücreti talebinin reddine, diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz

Kararı, davacı ile davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili ve davalı MNA Tabldot Şirketi vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre davalı MNA Tabldot Şirketinin tüm, davacı ve davalı T.C. Sağlık Bakanlığı’nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dairemizin istikrar kazanmış uygulamalarına göre fazla çalışma ve tatil ücretlerinin tanık beyanlarına göre belirlenmesi durumunda, alacaklar hüküm altına alınırken hakkaniyete uygun miktarda takdirin indirim yapılmalı, ancak alacağın belgelere veya işverenin kabulüne dayanılarak belirlenmesi durumunda takdiri indirim yapılmamalıdır.

Somut olayda, mahkemece, davacının ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının işveren kayıtlarına göre belirlenmesine rağmen bu alacağa hükmedilirken takdiri indirim yapılması isabetsizdir.

3- Mahkemece, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlığın yargılama giderlerine harç katılarak harçtan sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç