Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/27480 K.2014/38779

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, 30/12/2002-05/12/2012 tarihleri arasında B..'da elektrik-elektronik mühendisi ünvanı ile çalıştığını, İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştirak şirketleri olan B.., Istanbul Ulaşım Sanayi ve Tic. A.Ş ve kendisi arasında 05/12/2012 tarihinde düzenlenen protokol ile 06/12/2012 tarihinden itibaren İstanbul Ulaşım San. ve Tic. A.Ş'de çalışmaya başladığını, 11/11/2013 tarihinde İstanbul Ulaşım San ve Tic A.Ş. tarafından 4857 Sayılı İş Kanunun 17.-18. ve 19. Maddeleri ihlal edilerek, bildirim süresine ait ücretin hesabına ödenmesi suretiyle tek taraflı olarak fesih işleminin gerçekleştirdiğini, beyan ederek işe iadesine, emsal mühendis ücretlerinin tespitine ve fark alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili,davacının işe iade isteminin yanında emsal ücretin tespiti, tüm yasal haklarının ödenmesi vb. taleplerde bulunduğunu, işe iade davası tespit niteliğinde bir dava olduğu için işe iade istemi yanında bu talepleri de bulunulamayacağını, iş bu davanın hukuki şartın yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, davacının iş akdinin verilen görevi yapmama, görev değişikliğini kabul etmeme, görevin gereklerini yapmama, görevinde ihmal ve kayıtsızlık vb. sebebleriyle haklı ve geçerli nedenle fashedildiğini bu nedenlerle davanın reddi gerektiğini, davacının müvekkil şirketi ibra ettiğini, davacıya tüm tazminatları ve ücretlerinin ödendiğini,

davacının iş akdinin haklı ve geçerli nedenle feshedildiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, davacının dava konusu ücret ve ikramiye farkı alacağı bulunmadığını, işe başlatılmama tazminatının 8 ay üzerinden istenmesinin hukuka uygun olmadığını, disiplinsiz bir işçi için feshin son çare olma ilkesinin uygulanmaması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin geçerli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, iş güvencesi hükümleri yanında işçilik alacakları talebinde bulunmuş olup her iki dava türünün farklı temyiz inceleme sürelerine tabi olması ve iş güvencesi hükümlerine ilişkin uyuşmazlıklara bakma görevi verilen ilk derece mahkeme kararının hatalı görülmesi halinde hükmün Yargıtay'ca kesin olarak verildiği göz önüne alındığında birlikte görülemeyeceği gözetilerek işçilik alacaklarına ilişkin talebin bu dosyadan tefriki ile kuruşlandırılıp harçlandırılmak üzere davacıya süre verilerek sadece iş güvencesine ilişkin talepler ile ilgili olarak bu dosyada karar verileceğinin düşünülmemesi hatalıdır.

F) Sonuç: