Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/27692 K.2016/2726

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile bunların %5 fazlası alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatı tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16/02/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davacı adına Avukat... ile karşı taraf adına Avukat... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Davacı 1996 yılında dava dışı...’de program yapımcısı olarak çalışmaya başladığını, 01.10.2004 tarihli devir sözleşmesi ile tüm hakları ile birlikte davalı şirkete devredildiğini, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ancak kıdem tazminatının çalıştığı tüm süre dikkate alınmadığı için eksik ödendiğini ileri sürerek, bakiye kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil alacakları ile bunların % 5 fazlası alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının, çalışmalarının Basın İş Kanunu kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığını, şirketten yıllık ücretli izin, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil karşılığı ücret alacağı adı altında herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının hizmet süresi 01.10.2003 tarihinden başlatılarak, 01.10.2003-3.2.2010 tarihleri arasında 6 yıl, 4 ay, 2 gün süre ile çalştığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı hizmet süresinin eksik hesaplandığı ve reddedilen alacaklar yönünden, davalı ise davacının basın işçisi olmadığı ve zamanaşımı itirazlarının değerlendirilmediği gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davalı vekilinin kararı temyizinden sonra Mahkemenin temyiz harçlarını tamamlaması için gönderdiği ve 23.07.2014 günü tebliğ edilen muhtıraya rağmen yasal 7 günlük sürede temyiz harçlarını tamamlamadığı anlaşıldığından, davalının kararı temyizden vazgeçmiş sayılmasına,

2-Davacının temyizine gelince;

Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

3-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının hizmet süresi noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının 15 Ekim 1996 yılında taraflar arasında yapılan ek protokole göre .... de çalışmaya başladığı, daha sonra ..., ..ve ... Gündemi programlarında 5953 sayılı Basın İş Kanunu kapsamında çalıştığı anlaşılmaktadır. 01.10.2004 tarihli ... ve davacı arasında imzalanan mutabakat protokolünün 1. maddesinde aynen “...' dan devir tarihine kadar kazanmış olduğu bütün hakları ile birlikte hizmet akdinin...'a devredilmesine ve devir tarihinden itibaren ...'da aynı şartlarda çalışmaya muvafakat ettiğini kabul, beyan ye taahhüt etmiştir.” şeklinde düzenleme yapıldığı anlaşılmıştır.

Hem bu mutabakat protokolü, hemde davacının çalıştığı programın sürekliliği, yayınlanma tarihi ve yayınlandığı televizyonlar ve televizyonların bağlı olduğu şirketler arasında ki organik bağ dikkate alındığında, davacının alacaklarının hizmet süresinin 15 Ekim 1996 yılından başlatılarak ve çalışmalarının birleştirilerek çalışma süresinin tespiti ile alacaklarının buna göre hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: