Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/30175 K.2016/2571

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının kredi kontrol elemanı olarak davalıya ait işyerinde 19/08/1999-23/10/2009 tarihleri arası kesintisiz çalıştığını, davacının yapılan bir yolsuzlukla ilgili bilgi vermemesi sebebiyle iş akdinin feshedildiğini, davacının en son brüt 4.000,00 TL ücret aldığını, haftanın 6 günü 08:00-19:30 saatleri arası çalıştığını, fazla mesai ve haftasonu çalışma ücretlerinin ödenmediğini, ayrıca davacının kullanmadığı izinleri mevcut olduğunu iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili, fazla mesai ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iddia ettiği ücret alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının 19/08/1999 - 23/10/2009 tarihleri arası müvekkili şirkette çalıştığını, iş akdinin güveni kötüye kullanmak, sadakat borcuna aykırılık, cinsel taciz, bağlılık ve doğruluk kurallarına uymama sebepleriyle tazminatsız olarak feshedildiğini, davacının en son brüt 3.243,25 TL ücretle çalıştığını, işyerinde çalışma saatlerinin 08.00-17.30 arası olduğunu, hafta sonu, dini- milli bayram günleri çalışma yapılmadığını, fazla mesai uygulaması bulunmadığını, davacıya en son bakiye izin ücreti olarak 6.270,48 TL ödeme yapıldığını, bu sebeple izin ücreti alacağı kalmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya kapsamından fazla çalışma süresinin davacı tanık beyanlarına itibarla haftada 6 gün 08.00 - 19.00 arası 1,5 saatlik ara dinlenmesi süresinin tenzili ile haftada 15 saat üzerinden belirlendiği anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta tanık beyanlarının ortalaması dikkate alındığında davacının davalı işyerinde hafta içi 08.00 - 17.30 arası, cumartesi günü ise 10.00 - 19.00 saatleri arasında çalıştığı, (usuli kazanılmış hak gözetilerek) 1,5 saat ara dinlenme süresi tenzil edildiğinde davacının haftada 47,5 saat çalıştığı ve 2,5 saat fazla çalışma yaptığı diğer yandan Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerektiği,

taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde fazla mesai ücretinin ücrete dahil olduğunun kararlaştırıldığı, bu hususun fazla mesai hesabında gözden kaçırıldığı anlaşıldığından davacının fazla mesai alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.