Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/31401 K.2014/32437

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davalıca iş aktinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti ve ikramiye alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının davalı işveren tarafından işten çıkarılmadığını, davacının kendisinin işi terkedip gittiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalı işveren tarafından iş aktinin davacının işe devamsızlığı sonucunda haklı nedenle sona erdirildiği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine, diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davalı şahidi O.. G..'ün beyanına göre 08/10/2008 tarihinde bir tartışma olduğu, davacının aynı gün davalı işveren tarafından çıkarıldı iddiası ile noter ihtarı gönderdiği ve gene aynı tarihte Bölge çalışma Müdürlüğü'ne başvurduğu anlaşılmaktadır. Artık davalının müteakip günlere ilişkin devamsızlık tutanaklarının dikkate alınması mümkün değildir; fesih olgusunun aydınlanmasında 08/10/2008 tarihinde gerçekleşen olaylar değerlendirilmelidir.

Davalı şahitlerinden O.. G.., bir tartışma duyduğunu belirtmiş, diğer davalı şahitleri bu tartışmadan bahsetmemiştir.Davalı şahitlerinden M.. ve dışındaki diğer davalı şahitleri davacının savunmasının istenmesinden sonraki gelişmeleri bilmediklerini ifade etmişlerdir. Her ne kadar davalı şahidi M..

Z.., davacının savunmasının istendiğini, davacının savunma vermeyeceğini söyleyerek ayrıldığını ifade etmiş ise de, bu davalı şahidinin halen davalı işyerinde çalışmakta olduğu hususu da göz önünde bulundurulduğunda, davacının sırf savunması istendiği için işi kendisinin terketmesi hayatın olağan akışına terstir.

Bu durumda savunmasının istenmesinin ardından, savunma vermeyeceğini belirterek davacının işten kendisinin ayrıldığına dair sadece halen davalı işverenlikte personel sorumlusu olarak çalışan tek bir davalı şahidinin beyanı yeterli değildir.

Kaldı ki, işyeri tutanağında, olay günü olan 08/10/2008 tarihinde davacının işyerini terkettiğinin belirtilmesine rağmen, davalı şahidi H.. A..'ın duruşmadaki beyanında "devamsızlık tutanaklarından önceki gün yürüyerek iş yerinden çıkarak gittiğini gördüm" şeklindeki beyanı savunmanın aksini ortaya koymaktadır. 08/10/2008 tarihli tutanaktaki olayın tümünü gördüğü izlenimi vererek ifade veren sadece halen davalı işyerinde personel sorumlusu olarak çalışan davalı şahidi M..

Z..'dir, diğer davalı şahitlerinin görgüye dayalı bilgileri olayın tamamını kapsamamaktadır. Meryem ise tartışmadan bahsetmeyerek davalı şahidi O.. G.. ile çelişkiye düşmüştür. Davalı, araç kullanımı nedeni ile davacının savunmasının istendiğini belirtmesine rağmen yazılı savunma talebi bulunmamaktadır. Sırf araba kullanımı nedeni ile savunması istendiği için bir fabrika müdürünün işi terketmesi hayatın olağan akışına uygun değildir.

Açıklanan nedenlerle, davalının savunmasını ispatlayamadığı anlaşıldığından davacının, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabul edilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile reddi hatalıdır.