KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2014/31432 E., 2016/4133 K.·Mahkemesi İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2016
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı; 21/02/2010 - 04/03/2011 tarihleri arasında davalı işyerinde tır şoförü olarak çalıştığını, aylık 1650,00 TL ücret aldığını, fazla mesai yapıp genel tatillerde de çalıştığını iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalıya usulüne uygun tebligat yapılmış, davalı yazılı ya da sözlü savunmada bulunmamıştır.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece tanık beyanlarına itibar edilerek hesaplanan fazla mesai alacağına hükmedilmişse de, tanık beyanlarından da anlaşıldığı üzere İstanbul ilinde yol güvenliği açısından yüksek tonajlı araçların belli saatlerde ana yollarda trafiğe girmesinin yasaklandığı açıktır. Bu nedenle mahkemece yol yasağı olarak tabir edilen bu durum, çalışma dönemi açısından ilgili kurumlardan sorulup gerekirse tanıklar yeniden dinlenerek yol yasağı uygulamasının da fazla mesai alacağı açısından irdelenmesi gerekirken yol yasağı savunmasının değerlendirilmemesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2014/31432, K. 2016/4133, 25 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama