Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/31562 K.2016/5612

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 15/09/2008 - 12/09/2012 tarihleri arasında çalıştığını, son ücretinin aylık 1.750 TL olduğunu ve tamamının bankaya yatırıldığını müvekkilinin satış temsilcisi olduğunu iş akdinin davalı işveren tarafından iş kanununun 25/2-d maddesi gereği tazminatsız ve bildirimsiz feshedildiğini fesihte öne sürülen iddiaların doğru olmadığını, fesihte müvekkilinin sataşmasından bahsedilmekteyse de bunun doğru olmadığını, diğer işçinin iş sözleşmesinin devam ettiğini davalı işverenin eşit işlem borcuna aykırı davrandığını belirterek, kıdem, ihbar ve ayrımcılık tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 11/10/2008- 31/08/2012 tarihleri arasında çalıştığını, davacının iş kanununun 25/2-d bendi gereği başka bir işçiye sataştığından haklı ve geçerli nedenle iş akdinin feshedildiğini, kendisine amirlerinin verdiği talimatları yerine getirmediğini, arkadaşlarına küfür edip darp ettiğini bu sebeplerle feshin haklı olduğunu fazla çalışma alacağı taleplerinin doğru olmadığını satış temsilcisi olarak davacıya araba tahsis edildiğini sahada tek başına çalıştığını hiç kimsenin sürekli olarak kendisini takip etmediğini amirleri ile telefon irtibatı kurduğunu eşit davranmamanın söz konusu olmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yargılama sonunda, davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının somut ve inandırıcı delillerle kanıtlanmadığı anlaşıldığından bu alacağın reddine karar verilmesi yerinde olduğundan, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacının iş sözleşmesi 27.08.2012 tarihinde çalışma arkadaşına hakkında tutulan tutanağa imza attığı gerekçesiyle küfürlü sözler söyleyerek sataşıp darp ettiği gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-d maddesi uyarınca feshedilmiştir.

Olayla ilgili kavgaya karışan işçi tutanak tutarak bunu işverene vermiş, yargılama sırasında da bu tutanak davalı tarafça dosyaya sunulmuştur. Tutanakta işçi olay günü davacının yanına oturduğunu, davacının benim yanıma oturma başka yere git dediğini nedenini ona sorduğunda aleyhine daha önce imzaladığı tutanak yüzünden sözlü sataşmaya girdiğini, daha sonra birbirlerine karşılık hakaret ettiklerini, davacının kendisine vurduğunu polislerin ayırdığını fakat daha sonra kendisinin tekrar davacıya hakaret edip küfrettiğini ve onun üzerine yürüyüp tekrar kavga ettiğini orada bulunan arkadaşlarının kendilerini ayırdığını bu kavga nedeniyle aldığı raporun ekte olduğunu belirtmiştir. Davacı da dava dilekçesi ekine kavga nedeniyle adli raporunu eklemiştir.

Bu olay üzerine davacının iş sözleşmesi feshedilmiş, ancak tutanak içeriğine göre karşılıklı olduğu anlaşılan kavga nedeniyle diğer işçinin iş sözleşmesinin feshedilip edilmediği araştırılmamıştır. Davacı ile kavga eden diğer işçinin işten çıkarılmaması eşit işlem borcuna aykırılık teşkil eder. Mahkemece bu olay nedeniyle diğer işçinin işten çıkarılıp çıkarılmadığı araştırılıp sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik araştırma ile karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: