KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2014/32929 E., 2016/6298 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2016
- A) Davacı İsteminin Özeti
- —
Karar Metni
494 kelime·2 dk okuma
Davacı; davalı işyerinde sözleşmeli olarak 28/02/1996-30/11/2011 tarihleri arasında çalıştığını, çalıştığı bu süre içinde 6772 Sayılı Yasa gereği ilave tediye haklarının ödenmediğini, ayrıca 01/01/2008 tarihinden geçerli olmak üzere 2 yıllık iş sözleşmesi imzaladığını, işverence toplu sözleşmenin 31.maddesine göre çalışılan günler için 3,00 TL net yemek yardımı ödenmesi öngörülmüş olmasına rağmen yılın ilk Ocak-Haziran ayı 6 aylık yemek bedelinin ödenmediğini beyan ederek ilave tediye alacağı yemek parası yardımı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının davalı vakıfta 25/01/2007 tarihine kadar 657 Sayılı Kanun'un 4/C maddesine göre düzenlenen idari nitelikte belirli süreli sözleşme ile hizmetli memur olarak çalıştığını, bu tarihten sonra 657 Sayılı Kanun'un 4/B Maddesine göre düzenlenen idari nitelikte ki belirsiz süreli iş sözleşmesiyle geçici personel olarak istifa ettiği 30/11/2011 tarihine kadar çalıştığını, 657 Sayılı Kanunun 4/B ve 4/C maddelerine göre sözleşmeli olarak çalıştırılanların işçi sayılmayan kamu görevlileri olduğunu, bu bakımdan 6772 Sayılı Yasadan yararlanamayacağını,
itirazlarının kabul görmemesi durumunda dahi tediye alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının beyan ettiği döneme ilişkin yemek ücreti bulunmadığını, nitekim bordrolarda yazılı miktarın banka vasıtasıyla ödendiğini, davacının hiçbir itirazı kayıt sunmadan bankaya yatırılan tutarları aldığını, davalı kurumca düzenlenen bordrolarda davacının banka hesabına yatan miktarın birbiriyle örtüştüğünü, bu bakımdan davacı isteminin reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece yargılama sonunda bilirkişi raporuna dayanılarak ilave tediye ve yemek parası yardımı alacağının kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı 6772 sayılı Kanun’dan kaynaklı ilave tediye alacağı olarak 10.774,22 TL talep etmiş, mahkemece bunun 9.424,06 TL’si kabul edilmiş olup reddedilen miktar 1.350,16 TL’dir.
Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12. maddesine göre “(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.
(2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.”. Hükmü karşısında reddedilen miktar dikkate alındığında davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de, söz konusu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2014/32929, K. 2016/6298, 17 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama