Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/34166 K.2015/13721

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, haftada 6 gün, 7 vardiya şeklinde çalıştığını, davalının hafta tatili ücret ödememek için vardiya değiştiği gün 24 saat içinde iki vardiya yapıp 8 saat ara verildikten sonra tekrar çalıştırdığını, ilk vardiyanın 08.00-16.00,orta vardiyanın 16.00-23.00 ve son vardiyanın 23.00-08.00 arası çalıştığını, her pazar mutlaka vardiyanın değiştiğini, bu nedenle davacının 2 vardiya çalıştığını, böylece davacının hem gece 7,5 saatten fazla çalıştığını hem de haftada 6 günde 7 vardiya yaptığını, fazla mesai yaptığını, ücretlerinin ödenmediğini,

çalışanlar arasında ayrımcılık yapıldığını, iş sözleşmesinin, güvenlik işinin alt işverene verildiği iddiası ile feshedildiğini, kıdemi ve eğitimi daha düşük olan bazı çalışanlara ayda 60 TL fazla ödeme yapılırken, şirket merkezinde çalışan güvenlikçilere 200 TL fazla ücret ödendiğini, davacıya ödenen ücret ile en yüksek ücreti alan emsal güvenlikçinin ücreti arasındaki dava tarihinden geriye 5 yıllık yoksun kalınan ücret farkını ve ayrımcılık tazminatı talep ettiklerini beyanla;

fazla mesai ücreti, yoksun kalanın ücret farkı ile eşitlik ilkesine aykırılıktan dolayı tazminatın davalı işverenden tahsiline, tüm alacaklarına iş akdin feshi tarihi itibariyle en yüksek banka mevduat faizi işletilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının üç vardiyalı sistemde çalıştığını, kural olarak fazla mesaisi olmadığını, arızi olarak yaptığı fazla mesai ücretlerinin bordroya yansıtılarak ödendiğini, davacının imza ile davalı şirketi ibra ettiğini, davacının her pazar vardiya değişiminde iki vardiya çalıştığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, ayrımcılık iddialarının gerçek olmadığını, 4857 sayılı yasanın 5. Maddesinde sözü edilen ayrımcılığın dil, din, ırk, cinsiyet siyasal düşünce ve gebelik nedenlerine dayalı olup davacı ile bir bağlantısı olmadığını, davacının ücretinin sözleşme serbestliği uyarınca taraflarca belirlendiğini,

davacının işbu davaya kadar ücrete ilişkin bir itirazı olmadığını, bankaya ihtirazi kayıt ileri sürmediğini, talepler konusunda zamanaşımı itirazları bulunduğunu, davanın reddini talep ve dava etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, üçlü vardiya sisteminde kural olarak fazla mesainin olamayacağı, aksinin yazılı deliller ile ispatının gerektiği, merkez binada çalışmayan davacıya merkez binada çalışanlara verilen ek ödemenin verilemeyeceği, davacı ile aynı yerde çalışan kişiler ile davacı arasında ücret yönünden herhangi eşitsizliğin bulunmadığı gerekçesiyle, tümden davanın reddine karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi dava dilekçesinde üçlü vardiya sistemini açıklamış ve vardiya değişimlerinde yeni vardiyada çalışmaya devam ettiğini ileri sürmüştür. Davacı tanıkları yanı sıra davalı tanığı da üçüncü vardiyanın 23:00- 08:00 saatleri arasında olduğunu ve üç haftada bir vardiya dönüşümünde 08:00’da biten vardiyada işçilerin çalışmaya devam ettiklerini , bu şekilde saat 16:00’ya kadar çalışıldığını açıklamışlardır.

Böyle olunca davacının çalıştığı baskı tesislerindeki işin düzenlenmesine bağlı olarak fazla çalışma yaptığı kanıtlanmış olup, bilirkişi raporunda bu yönde hesaba yer verilmiştir.

Davacı ile aynı şekilde çalışmış olan ve Dairemizce aynı gün temyiz incelmesi yapılan Bakırköy İş Mahkemesinin 2012/ 43 E, 2013/ 628 K sayılı dosyasında da bir hesap raporu alınmış olup, mahkemece her iki hesap raporu bir değerlendirmeye tabi tutularak ve indirim hususu da düşünülmek suretiyle fazla çalışma ücreti isteğinin kabulüne karar verilmelidir.

3- Davacı işçi davalının baskı tesislerinde güvenlik görevlisi olarak çalışmış olup, davalının merkez işyerinde çalışan güvenlik görevlilerine daha yüksek ücret ödendiğini ileri sürerek fark ücret talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, merkez bina ile baskı tesislerinde farklı ücret uygulaması yapılabileceğini belirterek isteğin reddine karar verilmiştir.

Davalı işverenin güvenlik risklerinin daha yüksek olduğu yönetim katında görev yapan güvenlik görevlileri ile yakın koruma hizmeti verenlere farklı ücret uygulamasının objektif ve kabul edilebilir bir gerekçesi olsa da, merkez bina kapı girişinde çalışanlarla baskı tesisleri girişinde çalışanlar bakımından farklı ücret ödenmesini gerektiren ve bu yönde ayrımı haklı kılan bir gerekçe ortaya konulamamıştır. Böyle olunca merkez binada görev yapan ve davacı ile aynı işi yapan emsal işçi ile davacı arasında ücret noktasında farklı uygulamaya gidilmesi eşit davranma borcuna aykırılık oluşturur.

Bilirkişi raporunda, merkez işyerinde çalışan Kemal Ulaş isimli bir işçinin ücreti emsal alınarak hesaplamaya gidilmiş ve 13.199,00 TL fark ücret belirlenmiştir. Dairemizce aynı gün temyiz incelmesi yapılan ... İş Mahkemesinin 2012/386 E, 2013/661 K. sayılı dosyasında yer alan bilgilere göre Kemal Ulaş adlı işçi merkez binada ve yönetim katında görev yapmaktadır. Bu itibarla davacı işçi yönünden emsal olarak değerlendirilmesi doğru olmaz. Davacının emsali işçi belirlenerek ücret farkı olup olmadığı saptanmalı, sonucuna göre ücret farkı isteği yönünden bir karar verilmelidir.

Sonuç: