Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/34760 K.2016/5952

Davacı vekili; davacının 12/06/2008 tarihinden itibaren davalı şirkette usta aşçı olarak çalıştığını, davacının en son davalı şirketin İzmit şubesinde çalıştığını, net maaşının 1.650,00 TL olduğunu, bu miktarın 1.500,00 TL sinin bankaya yattığını geri kalanın elden verildiğini, çalışma saatlerinin 08.00-20.00 arası olduğunu, işveren tarafından günde iki öğün yemek verildiğini, davalı işverence İzmit Fuar şubesinde çalışacağı sözlü olarak kendisine bildirilmek suretiyle davacının iş yerinin değiştirildiğini,

davacının İzmit Fuar şubesinde çalışmasının kendisini mağdur edeceğini dolayısıyla söz konusu iş yeri değişikliğini kabul edemeyeceğini gerekçeleri ile davalıya bildirdiğini, ancak davacının iş yerinden çıkartılabileceği tehditleri ile "ya çalışırsın, ya da istifa edersin" denmek suretiyle davacının baskı altında istifaya zorlandığını, davacının işçilik hak ve alacaklarını talep ettiğini, ancak "sen istifanı yaz, imzalarını at, alacaklarını sana vereceğiz" şeklinde taahhütlerle davacının inandırıldığını, davacının 30/05/2012 tarihi itibariyle davalı şirketen istifa edeceğine dair bir yazı verdiğini,

istifa yazısı yazılırken davalı işverence yönlendirilmeler yapıldığını, davacının çalıştığı son yıla ilişkin yıllık iznin 16/05/2012 tarihinden itibaren kullanılacağı ve yıllık izin bitiminde istifa edileceğinin dilekçeye yazdırıldığını, davacının yıllık izne ayrılacağı günden bir gün önce işçilik hak ve alacakları ile tazminatlarını talep ettiğini, ancak davalı işveren tarafından iş sözleşmesini kendisinin feshettiği gerekçesi ile hiçbir alacağının bulunmadığının ve kendisine ödeme yapılmayacağının söylendiğini,

davacının Mayıs ayının 15'i son çalışma günü olmak üzere 16'sı itibariyle yıllık izne ayrılmak zorunma bırakıldığını ve buna ilişkin yıllık izin defterine imza attığını, davacının istifa dilekçesini baskı altında imzaladığını ve aslında sadece iş yeri değişikliğini kabul etmediğini, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğinin kabulünün gerektiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, yıllık izin, genel tatil ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili.

08/08/2008 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesinin 17. maddesi gereğince davaya bakmaya İstanbul İş Mahkemelerinin yetkili olduğunu, davacının müvekkili şirkette 08/08/2008 tarihinde çalışmaya başladığını, aşçı olarak görev yaptığını, davacının 30/05/2012 tarihli yazı ile işten kendi isteğiyle ayrılmak istediğini yazılı olarak davalı şirkete bildirdiğini, davacıya iş yeri değişikliği önerilmediği gibi iş yeri değişikliğini kabul etmediği iddia edilen işçiye zorla istifa dilekçesi imzalatıldığı iddiasının da bu kapsamda oluşa aykırı olduğunu,

davacının 01/04/2012 tarihinde çalıştığı şubenin müdürüne ücretinde iyileştirme yapılmasını istediğini, müdürün de bir ay sonra yani 01/05/2012 tarihinde zam yapılacağının merkez tarafından bildirildiğini söyleyerek işten ayrılmasını istemediğini davacıya bildirdiğini, yapılan zammı yetersiz bulan davacının muhtemelen daha iyi şartlarda başka bir iş bularak işten ayrılma yolunu seçtiğini, müvekkili şirketin iş sözleşmesini sonlandırma gibi bir niyet ve iradesinin hiçbir şekilde olmadığını, bu hususun davacıya hak ettiği yıllık ücretli izninin iş akdinin feshinden önce kullandırılmasından da açıkça anlaşılacağını,

davacıya fazla mesai ücret ödemelerinin imzalı bordrolarda da gözüktüğü üzere ödendiğini, yıllık izin ücretleri ile dini-milli bayram çalışmalarının karşılığının da aynı şekilde imzalı ücret bordrolarında gözüktüğü üzere davacıya ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının istifa ettiği, ödenmeyen işçilik alacakları olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının ihbar ve kıdem tazminatı istemlerinin reddine fazla çalışma, genel tatil ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş aktinin kim tarafından ve hangi sebeple feshedildiği noktasında toplanmaktadır.

İşçinin ücretlerinin sözleşmeye ve kanuna uygun ödenmemesi ile iş şartlarında esaslı değişiklik yapılması işçiye 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24 maddesinin II. Fıkrasının e ve f bentleri uyarınca haklı fesih hakkı verir.

Dosya içeriğine ve özellikle ifade tarihinde halen işyeri çalışanı olan davacı tanığı ... anlatımına göre davacının davalı işverenin fuar içindeki şubesine gönderilmek istendiğini, davacının bunu kabul etmeyerek ayrıldığını beyan etmiştir. Tanığın bu beyanı dikkate alındığında dosya içeriğinde bulunan davacının imzasını içeren istifa belgesinin 4857 sayılı yasanın 24/II - f maddesine göre davacının haklı feshi olarak kabul edilerek kıdem tazminatı isteminin kabulüne karar verilmesi gerekir. Kıdem tazminatı isteminin yazılı gerekçe ile reddi hatalıdır.

F) Sonuç: