Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/35466 K.2016/6442

Davacı vekili; müvekkilinin, 10.10.2011-25.02.2013 tarihleri arasında önce kasiyer, sonra mağaza sorumlusu yardımcısı ve son olarak da mağaza sorumlusu olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini, davalı işyerinde 2 vardiyanın olduğunu, davacının haftada 6 gün 08.30-17.30 ve 13:00-21:30 saatleri arasında çalışıldığını, ancak 21:30 da mağaza kapandıktan sonra çalışmanın 22:00' a kadar sürdüğünü, davacının bayram ve genel tatillerde çalıştığını, son 25 günlük ücretinin ödenmediğini, davacının 1.700,00 TL net ücret aldığını, yol ve yemek ücretinin davalı tarafça karşılandığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, genel tatil, yıllık izin ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının son ücretinin 1.947,68 TL olduğunu, yol ve yemek ücretinin olmadığını, davacının iş görme borcunu yerine getirmemekte ısrar ettiğini, bu konuda davacının savunmasının alındığını, ihtar edildiğini, davacının mağazanın kapanış saatinden önce ışıkları ve giriş kapısını kapatarak alışverişi engellediğini, işyerini maddi zarara uğrattığını, disiplin kuruluna sevki sonrasında iş sözleşmesinin İş Kanunu'nun 25/II-h maddesine göre feshedildiğini, fazla mesailerin ödendiğini, genel tatillerde çalışma olması durumunda karşılığında izin olarak kullanıldığını, yıllık izin alacağının 908,92 TL olarak ödendiğini, ücret alacağının ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, kıdem ve ihbar tazminatı talepleri ile fazlaya ilişkin istemler reddedilerek davanın kısmen kabulne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davalı vekilince 24.03.2014 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödendiğine dair banka dekontu sunulmuştur. Nitekim mahkemece, itiraz üzerine aynı bilirkişiden aldırılan ek raporda da sunulan dekont dikkate alındığında davacının ücret ve yıllık izin ücreti alacağı bulunmadığı tespiti yapılmıştır.

Mahkemece, davacının ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının bulunmadığı gözetilmeksizin bu taleplerin reddi yerine kabulü hatalıdır.

3- Fazla çalışma ücretine ilişkin olarak 24.03.2014 tarihli bilirkişi raporunda 2 seçenekli bir hesaplama yapılmış olup; 1. seçenekte bodrolardaki fazla çalışma ücreti tahakkuklarının banka yolu ile ödendiği kabul edilerek tahakkuk olan olan aylar dışlanmış, 2. seçenekte ise bodrolardaki fazla çalışma ücreti tahakkuklarının banka yolu ile ödenmediği kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Mahkemece, fazla çalışma ücretinin bilirkişi raporundaki 2. seçeneğe göre hüküm altına alındığı belirtilmiştir.

2012 yılı Ağustos ve 2013 yılı Şubat ayı bordrolarında fazla çalışma ücreti tahakkuku bulunduğu görülmektedir. Davalı vekili, 2013 yılı Şubat ayına ait bordrodaki ücretin banka yolu ile ödendiğine dair banka dekontu sunulmuştur. Ayrıca dosya içerisinde yer alan hesap ekstrelerinde 2012 yılı Ağustos ayına ilişkin olarak bordroda belirtilen tutarın yine davacının hesabına yatırıldığı anlaşılmaktadır. Tüm bu hususlar dikkate alındığında bordrolardaki tahakkukların ödenmediğinin kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Fazla çalışma ücreti tahakkuku bulunan 2012 yılı Ağustos ve 2013 yılı Şubat aylarına ilişkin bordrolar dikkatlice incelendiğinde, fazla çalışılan saat karşılığı olan ücretin tahakkukunun yapıldığı yani saat ücretinin %50 fazlasının ödenmediği anlaşıldığından fazla çalışma ücreti hesaplanırken, bu 2 aya ilişkin olarak bu ayların dışlanması yerine ödenen fazla çalışma ücretinin hesaplamadan mahsubu ile alacağın hüküm altına alınması gerekmektedir. Eksik inceleme yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.