Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/35544 K.2014/40332

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı kurumdan emekli olduğunu,kıdem tazminatının ve maaşlarının eksik ödendiğini,yaptığı fazla mesaileri ödenmediğini,bu eksik ödemeler nedeni ile Kırklareli İcra Müdürlüğünün 2006/2182 esas sayılı icra takip dosyası ile takibe geçtiğini,davalı kurum tarafından haksız olarak icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek Kırklareli İcra Müdürlüğünün 2006/2182 esas sayılı icra takip dosyasına yapılan itirazın iptaline ve en az %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davalı şirketin Tarım Kredi Kooperatifinin sadece iştiraki olduğunu,davacının 06.11.1986-10.3.1994 arası çalışmaları ile ilgili taleplerinin davalı şirketle ilgisi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, 21.10.2010 tarihli kararı ile son verilen bilirkişi raporunun usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar vermiş, verilen bu karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Karar tarafların temyizi üzerine Dairemizce 24.06.2013 tarihinde “..Davalı şirket, davacının kıdem tazminatı talep ettiği dönemde işveren olmadığını savunmuş ve alınan ilk raporda davalı şirketin davacının Tarım Kredi Koop. neznindeki çalışma döneminden davacı şirketin sorumlu olmadığı yönünde görüş bildirilmiştir. Yukarıda belirtilen anayasal ve yasal düzenlemeler karşısında mahkemenin tarafların iddia ve savunmalarını tek tek irdeleyip hangisine üstünlük tanıdığını yasal dayanakları ile birlikte açıklamak zorundadır. Mahkemenin kararında gerekçe olarak belirtilen ve yazılanlar Anayasal ve yasal anlamda gerekçe değildir...” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulmuş ve yapılan yargılama sonunda, davacının talep edebileceği fazla mesai alacağı ve mali ve sosyal hakları bulunmadığı, olaya uygun denetime elverişli, mahkemede kanaat oluşturmaya yeter gerekçe de bulunan 15/09/2010 tarihli bilirkişi raporunda yapılan hesaplama uyarınca davacının 8.696,82 TL kıdem tazminatı alacağı bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının davalı kurumda çalıştığını iddia ettiği 06.11.1986- 10.03.1994 tarihleri arasındaki çalışmasının dava dışı Tarım Kredi Kooperatifleri Merkez Birliği iş yerinde geçtiği, ancak davalı şirketin söz konusu Birliğin bünyesinde bir kuruluş olmayıp, iştiraki olduğu ve tüzel kişiliğinin mevcut olup devir durumunun da olmadığı dosyadaki bilgi ve belgeler ile 21.03.2008 tarihli ilk bilirkişi raporu tespitinden de anlaşıldığından davacının 06.11.1986-10.03.1994 arası çalışmasına ilişkin kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarını davalı şirketten isteyemeyeceğinden mahkemece yanılgılı değerlendirme ile bu döneme ilişkin kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü hatalıdır.

F) Sonuç: