Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/3611 K.2015/16504

Davacı vekili, müvekkilinin Çan Belediyesi Temizlik İşleri İşyerinde alt işveren yanında hizmet akdiyle 01.01.2004 tarihinde çalışmaya başladığını, iş akdi değişik alt işverenler yanında aralıksız devam ettikten sonra son alt işvereni olan .... tarafından üst işverenin de bilgisi dahilinde 03.12.2009 tarihinde iş akdine bildirimsiz ve haksız olarak son verildiğini, son brüt ücretinin 1.200 TL olduğunu iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, hafta tatili, genel tatil ve fazla mesai ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı belediye vekili, davacının 01.01.2004 tarihinde .... şirketinde çalışmaya başladığını, 03.12.2009 tarihinde.... yanında çalışmakta iken iş akdinin sona erdiğini, ancak 03.12.2009 tarihinde .... tarafından sona erdirilen sözleşmesinden doğan kıdem, ihbar tazminatı ve diğer işçilik alacakları için taraflarını sorumlu gösterdiğini, davanın öncelikle husumet yönünden reddi gerektiğini, davalı belediyece temizlik işinin ihale ile işçinin çalıştığı şirkete ve firmaya verildiğini, bu durumda işi bölerek muhtelif kişilere veren iş sahibinin yani ihale makamının İş Kanunu 1/son maddesi anlamında asıl işveren olmadığını,

davacının davalı belediye ile aralarında yapılmış bir hizmet akdi olmadığından ihale ile temizlik işini alan firmanın işçisi olduğunu, işin görülmesi ve yönlendirilmesi ile ilgili bütün yetki, emir, direktif ve talimatların söz konusu şirket ve firmaya ait olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkilinin ihaleli işler aldığını, ihale sürelerinin belli olduğunu, süre bitimi itibariyle ihale taahhüdü ve buna bağlı işin bu süre sonunda bittiğini, dolayısıyla davacı ile müvekkili arasında iş akdinin belirli süreli olduğunu, davacının iş akdinin başlangıç ve bitiş tarihinin açıkça belirlendiğini, İş Kanunu çerçevesinde müvekkili ile işçi arasındaki iş akdinin bitim tarihinde herhangi bir ihbara ve bildirime gerek kalmaksızın sona erdiğini, bu ihaleli işin yürütülmesi esnasında idarece aylık puantaj kaydı tutulduğunu, fazla çalışma, genel tatil ve bayram çalışmalarının puantaj kaydında açıkça belirtildiğini,

müvekkilinin de idarece taraflarına verilen tüm çalışanların puantajlarına göre bordro tanzim edip ücret ödemeleri yaptığını, bordroların tetkikinde puantajlara uygunluk tespit edilebileceğini, dolayısıyla puantaj kayıtlarından da işçinin hak ettiğini iddia ettiği ve varsa tüm fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin ücretlerinin ödendiğinin tespit edilebileceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş akdinin haklı nedenle sona erdirildiğini ispat yükünün işveren üzerinde olduğu, davalılarca bu husus ispat edilemediğinden davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, hafta tatili, genel tatil ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin cevap dilekçesi ile ve ıslaha karşı ileri sürdüğü zamanaşımı defilerinin değerlendirilmemesi hatalıdır.

3-Hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hesabında bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi, hafta tatili ücreti alacağı ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının hesaplanması sonucunda aynı rakamlara ulaşılmasının nedeni de anlaşılamamıştır.

4-Dosya kapsamına ve tanık beyanlarına göre; davacının fazla çalışma yaptığını ispat edemediği, bilhassa tanık beyanlarının soyut olup, ispata elverişli olmadıkları anlaşıldığından fazla çalışma ücreti alacağı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: