Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/3615 K.2015/14892

verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkette 05/01/2004-23/07/2012 tarihleri arasında kalıphane bölümünde çalıştığını, aylık net maaşının 1.350,00 TL olduğunu, 23/07/2012 tarihinde davalı firma yetkililerin haksız bir şekilde iftira sonucu bir eylemi isnat edilmek suretiyle işten çıkarıldığını artık işe gelmemesinin söylendiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının şirketten kendi isteği ile istifa etmek suretiyle işten ayrıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenin davacının iş akdini haklı neden olmaksızın feshettiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; davacının 23.07.2012 tarihinde kendi el yazısı ile kaleme aldığı belgede açıkça davalı şirketin preshane bölümünde makine kenarında bulunan kendisine ait olmayan papyon diye anılan altın mamülleri aldığını ikrar ettiği, bu olayın ortaya çıkmasının ardından kendi isteği ile istifa ettiği anlaşılmıştır. Davalı işverenin davacıya iyiniyet göstererek davacının iş akdini hırsızlık eylemi nedeni ile feshetmediği, davacının kendi isteği ile işi bırakıp gittiği anlaşılmıştır. Açıklanan nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanması mümkün değildir. Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: