Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/36175 K.2015/7217

hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01.03.1991 tarihinde işe başladığını,üst yetkili olarak çalışırken 01.01.2014 tarihinde ... Şubesinde Müdür Yardımcılığına terfi ettiğini,çalışmasının devamı sırasında iş sözleşmesinin hiçbir haklı neden veya geçerli sebep bulunmaksızın 28.02.2014 tarihinde davalı işveren tarafından sonra erdirildiğini iddia ederek iş sözleşmesi feshinin geçersiz olduğunun tespiti ile davacının işe iade edilmesine talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; müvekkil bankanın çalışma disiplin ve esaslarına ilişkin kuralları ihlal ettiği nedeniyle müteaddit defa hakkında tutanak düzenlenip,bu tutanaklara istinaden savunması alınan ve uyarılan davacının,ihbar ve kıdem tazminatı ödenmek suretiyle 28.02.2014 tarihinde iş akdinin feshedildiğini,davacının iş akdi personel çalışma ve disiplin esaslarını defalarca ihlal etmesi nedeniyle,yasal mevzuatla belirlenen usul ve esaslar dairesinde feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı işverence feshin geçerli sebebe dayandığı ispatlanmadığından, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygun olup, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup; söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Anılan maddeye göre feshin sendikal sebebe dayanması halinde işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre söz konusu tazminatın davacının 7 aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalıdır. Fesih sebebine ve davacının çalışma süresine göre davacının 6 aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.