Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/36440 K.2016/7586

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı şirkete ait işyerinde 21/01/2008 - 01/07/2010 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve prim alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının davalı şirkette üst düzey yönetici olarak çalıştığını, davalı işverenin 01/07/2010 tarihinde geçerli bir sebeple yazılı olarak fesih sebebini bildirmek suretiyle iş sözleşmesini derhal feshetttiğini, davacının feshe konu davranışlarını düzeltmesi konusunda defalarca uyarıldığını, görevi nedeni ile fazla çalışma alacağı istemesinin mümkün olmadığını, iş programını kendisinin ayarladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve prim alacaklarının davalıdan tahsiline ve kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hafta tatili günlerinde çalışıp çalışmadığı hususlarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya kapsamından davacı tanık beyanlarına itibarla hafta tatili günleri çalışma süresinin ayda iki pazar olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. Ancak davacı tanıklarından ... ve ... hafta tatili günlerinde çalışılmadığını beyan ederken, davacı tanığı ... ise ayda iki kez hafta tatili günlerinde çalışıldığını bildirmiştir. Görüldüğü gibi tanık beyanları arasında çelişki bulunmakta olup, çelişki giderilmeden davacının hafta tatili günleri çalışma ücreti isteminin kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: