Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/37383 K.2016/12837

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ücret, hafta tatili ücreti, bayram tatili ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 31/05/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin, ücret, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemenin hüküm altına aldığı alacaklar için faiz başlangıç tarihi hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Mahkemece kıdem tazminatı hariç diğer alacak kalemlerinin faiz başlangıç tarihi dava ve ıslah tarihine göre belirlenmiştir.

Davacı, uyuşmazlık konusu hak ve alacaklarını işverenden 14.06.2013 tarihli ihtarname ile miktar belirtmek suretiyle talep etmiş ve bu ihtarname 19.06.2013 tarihinde işverene tebliğ edilmiştir. Bu durumda davalının ihtarname de belirtilen miktarlarla sınırlı olarak temerrüde düşmüştür. Kıdem tazminatı hariç diğer alacak kalemlerinin faiz başlangıç tarihlerinin miktarla sınırlı olarak temerrüt tarihine göre belirlenmemesi isabetsizdir.

3-Taraflar arasında aylık ücretin miktarı tartışmalıdır. Davacı aylık ücretinin 3.500 TL. net olduğunu iddia etmiş, davalı cevap dilekçesinde bu hususa ilişkin beyanda bulunmamış, bilirkişi raporuna itirazında davacının ücretinin 2.615 TL olduğunu savunmuştur.

Davacı tanıkları iddiayı teyid eder mahiyette beyanda bulunmuşlar, dosyaya ibraz edilen ve iddia edilen 2013 yılına ilişkin olan banka kayıtlarının incelenmesinden de bu iddianın dosya içeriğine uygun olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, Mahkemece iddia edilen 3.500 TL. aylık ücrete göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

4-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda imzasız bordroların banka kayıtları ile uyumlu olduğu değerlendirmesiyle bu bordrolara itibar edilip hesaplama ve değerlendirmelerin buna göre yapıldığı görülmüştür.

Davacı, bordroların sonradan tanzim edildiği ve gerçeği yansıtmadığını iddia etmiştir.

Banka kayıtlarının incelenmesinden ödemelerin düzensiz olduğu, ayrıca ibraz edilen bordrolarda da işten çıkış tarihlerine yer verildiği anlaşılmakla bu bordrolara itibar edilmemesi gerekir. Bu nedenle fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının bordrolar dikkate alınarak belirlenmesi hatalıdır.

5-Davacının ücret alacağı talebinin ise; yukarıdaki aylık ücretin miktarı ve bordroların dikkate alınmaması yönündeki bozma sebeplerine bağlı olarak yeniden değerlendirilip hüküm altına alınması gereklidir.

F) Sonuç: