Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/4909 K.2015/20293

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının davalı ................ 'nin alt işvereni olan diğer davalı ................ 'nin bünyesinde, 02/06/2008-24/11/2011 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin hiçbir gerekçe gösterilmeden sona erdirildiğini, bir hafta boyunca 24 saat çalışıp, 24 saat dinlendiğini, çalışma süresi boyunca bir hafta 4 gün bir hafta 3 gün çalışma yaptığını, yıllık izinlerini ve haftalık izinlerini kullanamadığını, resmi ve dini tatillerde çalışma yaptığını, karşılığı ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek davacının işçilik alacaklarının davalılar tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalı................ vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının müvekkili şirketin temizlik hizmeti aldığı yüklenici olan diğer davalı ................ 'nin personeli olduğunu, davacı ile müvekkili şirket arasında iş sözleşmesi bulunmadığını, davalılar arasındaki ilişkinin hizmet alım işi olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ................ vekili davacının şehir hatları projesinde çalıştığını, davacının 25/11/2011-28/11/2011 tarihleri arasında işe gelmemesi sebebi ile hakkında tutanak düzenlendiğini, ihtarname ile mazeretinin sorulduğunu, mazeret bildirmemesi sebebi ile iş akdinin haklı ve geçerli nedenle feshedildiğini, daha sonra yapılan araştırmada davacının ihale dönemi bitiminden itibaren asıl işveren tarafından yönlendirildiği ................ bünyesinde taşeron firma nezdinde temizlik görevlisi olarak çalışmaya devam ettiğinin tespit edildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin haksız olduğunu,

şartname gereğince işçiye 20 saat fazla mesai ödemesi yapıldığını, yıllık izinlerini kullandığını, çalışma sistemine göre hafta tatili alacağı olmadığını, genel tatil alacakları ve asgari geçim indirimi alacağının bordrosuna yansıtılarak ödendiğini, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağına hak kazanıp kazanamayacağı konusunda uyuşmazlık söz konusudur.

Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı işçinin 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle çalıştığı tarafların kabulündedir. Hükme esasa alınan bilirkişi raporuna göre davacı işçinin günlük fiili çalışma süresinin 14 saat olduğu, 24 saat çalışma 24 saat dinlenme esasına göre 2 haftalık bir zaman diliminde 7 gün çalışacağının kabulü ile bir haftalık çalışma süresinin (14 saat x7 gün /2 hafta)= 49 saat ve haftalık 45 saati aşan çalışma süresi (49-45 saat)= 4 saat olduğu, bu hesapla aylık fazla çalışma süresinin 4x4= 16 saat olduğu, ibraz olunan ücret hesap pusulalarından davacıya her ay 20 saatlik fazla mesai ücreti ödendiği, bu nedenle davacının fazla mesai ücreti alacağının bulunmadığı sonucuna varıldığı görülmektedir.

24 saat çalışma-24 saat dinlenme usulü çalışmalarda fazla mesai süresi, haftalık olarak bir hafta 3 gün, takip eden hafta 4 gün üzerinden belirlenmelidir. Buna göre davacının ayda iki hafta 3x3x2= 18 saat, iki hafta 3x4x2=24 saat olmak üzere aylık 42 saat fazla mesai yaptığı, bu şekilde ödenen 20 saatin mahsubu ile ödenmeyen aylık 22 saat fazla mesai çalışması olduğu anlaşılmaktadır. Fazla mesai süresi hesabının bu şekilde yapılması gerekirken, eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna itibarla sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.