Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/7686 K.2014/9870

Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu verilen karara karşı davalı vekili tarafından verilen 19.11.2013 tarihli dilekçe ile kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olduğu gerekçeli kararın davalı tarafa tebliğ edilmediği bu yüzden maddi hataya dayalı olarak salt davacı temyizi üzerine kararın onandığı belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur.

Davalı vekilinin sözü dilen dilekçesinin davacı tarafa tebliğinin ardından yapılan inceleme sonucu kısa kararda kıdem ve ihbar tazminatlarının reddedildiği yazılı olduğu halde gerekçeli kararda kabule dair hüküm kurulduğu ve gerekçeli kararın davalı vekiline tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Davacı tarafın temyizi üzerine karar onanmış ise de davalı vekiline usulüne uygun olarak gerekçeli karar tebliğ edilmediğinden ve bu husus gözden kaçırılarak verilen onama kararı maddi hataya dayandığından Dairemizce verilen 20.03.2011 gün ve 2011/15976 E, 2011/9468 K sayılı kararın ORTADAN KALDIRILMASINA ve yerel mahkeme kararının aşağıdaki şekilde BOZULMASINA karar vermek gerekmiştir.

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı işveren davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen kısa kararda ihbar ve kıdem tazminatlarının reddine karar verilmiş ancak sonradan yazılan gerekçeli kararın hüküm sonucunda her iki istek de hüküm altına alınmıştır.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi 10/4 1992 gün ve 7-4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Kurulu kararı ve bu karara uygun düzenleme içeren HMK.'nun 298/2 maddesi uyarınca hatalı olup, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: