Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/9598 K.2015/21694

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde istifçi olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, bir kısım aylık ücret, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının haksız yere işi terk ettiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığı, ücret alacağı bulunmadığı, işyerinde fazla mesai uygulaması olmadığı ve yapıldığında imza mukabili ücret bordrosu ile kendisine ödendiğini, fazla mesai ödemesi bulunan aylar için ödeme itirazi kayıtsız alındığından daha fazlasının talep edilemeyeceğini, işyerinde bayram ve tatil çalışmaları olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin tazminat ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sonlandığına ilişkin ispat yükü kendisine düşen davalı işverenin ispatı bulunmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca ücret alacağı ile fazla çalışma ile genel tatil alacağı da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, davalı işyerinde çalışırken haftada 5 gün 16.00-02.00 saatleri arasında Cumartesi günleri ise 16.00-24.00 saatleri arasında çalıştığını ileri sürüp fazla çalışma ücreti istemiş, davalı ise işyerinde fazla mesai uygulaması olmadığı ve yapıldığında imza mukabili ücret bordrosu ile kendisine ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanları dikkate alınarak davacının haftada 6 gün ve günlük 10 saat çalışma süresinde 1 saat ara dinlenmesi ile çalışma yaptığı, haftada toplam 9 saatlik fazla çalışması olduğu kabul edilip buna göre alacak hesabı yapılmış ise de bu kabul davacı talebini aşmaktadır.

Davacının iddia ettiği çalışma saatlerine göre haftalık fazla çalışma 7 saat olup, Mahkemece işyerindeki çalışma saatleri ile ilgili 6100 sayılı HMK 'nın 26. maddesindeki taleple bağlılık kuralına aykırı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: