KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2015/11079 E., 2017/11202 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2017
- Dava
- Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
341 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 29.12.2003 tarihinde davalı şirketin ... Bölge Müdürlüğüne bağlı şube müdürü olarak işe başladığını, 2007 yılında Kayseri Bölge Müdür Yardımcısı olarak görevde yükseldiğini, iş akdinin feshi tarihi olan 31.03.2009 tarihine kadar bu unvanla görevini sürdürdüğünü ileri sürerek, fazla mesai ücreti alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, bir cevap dilekçesi sunmamıştır.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-İşverenin dava tarihinden önce temerrüde düşürülmesi durumunda, talep edilmek kaydı ile işçilik alacaklarına temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir. Bunun dışında dava veya ıslah tarihlerinden itibaren talep edilen miktarlarla sınırlı olarak faize karar verilmelidir.
Somut uyuşmazlıkta, davacının 27.12.2010 tarihli ihtarnamesinin davalı işverene 05.01.2011 tarihinde tebliğ edildiği, davalının dava tarihinden önce 10.01.2011 tarihinde fazla mesai ücreti yönünden temerrüde düşürüldüğü anlaşılmıştır. Buna göre, fazla mesai ücreti alacağına temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken dava ve ıslah tarihi ayırımı yapılarak faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2015/11079, K. 2017/11202, 22 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama