Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/12446 K.2017/14140

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 15.03.1999 tarihinde saçak makinesinde usta olarak çalışmaya başladığını, ancak sigorta kaydının iki yıl sonra yapıldığını, önceleri ...’da olan işyerinin ...’e taşınması üzerine sigortada çıkış yapılarak 3 ay sonra yeniden sigortalılığı başlatılmış ise de, müvekkilinin işyerindeki çalışmasının sürekli ve kesintisiz devam ettiğini,

22/06/2012 tarihinde 3 yıldan beri işyerine girmek için kullanılan ahşap merdivenden inerken ayağının kayması sonucu düşerek her iki ayağında ezilme meydana geldiğini ancak şirket yetkilisi tarafından resmi makamlara iş kazası geçirdiğini söylememesi ve sandalyeden düştüğünü söylemesi konusunda baskı yapıldığını, buna rağmen müvekkilinin ...’ya iş kazası başvurusunda bulunduğu ve bu olay sonrasında işveren tarafından işten çıkartıldığını ileri sürerek, kıdem, ihbar, kötüniyet tazminatları ile yıllık izin, fazla mesai, ölüm izni ücreti, ulusal bayram ve genel tatil alacakları istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili işyerinde ilk kez 30.03.2001 tarihinde işe başladığını, 2004 yılı ortalarında ...’daki işyerinin ...’e nakledildiğini, ancak taşınma aşamasında ortaya çıkan hukuki problem nedeniyle ...’deki işyerinin faaliyete geçirilmesinin geciktiğini, bu nedenle bütün çalışanların tüm işçilik hakları verilerek iş akitleri feshedilmek suretiyle işten çıkarıldığını, davacının da aynı sebeplerle 17.06.2004 tarihinde iş akdi feshedilerek bu tarih öncesine dair haklarının kendisine ödendiğini,

1-2 ay sonra problem aşılarak işyerinin faaliyete geçmesi üzerine tüm eski çalışanlara yeni işyerinde çalışmak istemeleri halinde işbaşı yapmalarının bildirildiğini, kabul edenlerin işe alındığını, davacının da 1-2 hafta gecikme ile kabul edenler arasına katıldığını ve 05.10.2004 tarihi itibariyle tekrar işe alındığını, bu nedenlerle kesintili çalışan davacının ilk işe giriş tarihinin 30.03.2001, ikinci kez işe başlama tarihinin ise 05.10.2004 olduğunu,

13.08.2012 tarihinde 1-2 saatlik izin alarak işyerinden ayrılan davacının işyerine dönüşünde personelin girdiği giriş kapısı yerine depoya mal konulması ve depodan mal çıkarılması için kullanılan bantın bulunduğu yerdeki delikteki seyyar ahşap merdivenden içeri girerken düştüğünü, bacaklarında sağlık sorunları bulunan ve personele yasak ve sadece depoya mal indirilip çıkarılırken kullanılan bir yerden işyerine girmekte ısrar eden davacının düşmesi sonucu muayene ve tedavisi için götürüldüğü hastanede düşmeye bağlı kırık-çıkık yerine eski hastalığına bağlı rahatsızlığına dair hastalık teşhisi konularak 10 günlük istirahat verildiğini,

sandalyeden düştüğünü söylemesi yönünde bir baskının söz konusu olmadığını, sadece doğruyu söylemesi, dikkatsiz ve tedbirsiz olarak ve girilmemesi gereken bir yerden işyerine girmeye çalışırken düştüğünü söylemesinin istendiğini, olayın tamamen davacın kendi kusurundan kaynaklandığını ve iş bu dava tarihine kadar da iş akdinin feshedilmediğini, davacının rapor bitiminden sonra ilk gün işbaşı yapmasına rağmen kısa bir süre sonra “ ben rahatsızım, bu iş bana ağır geliyor “ diyerek kendiliğinden işyerinden ayrılıp gittiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, davacının davalıya ait işyerinde kesintisiz çalışıp çalışmadığı, tazminat ve alacaklara esas hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

İş hukukunda çalışma olgusunu, iddia eden işçi kanıtlamalıdır. Somut uyuşmazlıkta, davacı, davalı işyerinde kesintisiz çalıştığını ileri sürmüş, davalı ise, davacının iki dönem halinde çalıştığını, iki dönem arasında yaklaşık 4 ay boşluk olduğunu ve ilk dönem için kıdem tazminatı ödemesinde bulunulduğunu savunmuştur.

Hükme esas raporu hazırlayan bilirkişi tarafından hizmet süresi yönünden seçenekli hesap yapılmış, mahkemece kesintisiz çalışmaya göre yapılan hesaplama esas alınarak karar verilmiş ise de, bu tercihin nedeni gerekçeli kararda tartışılıp değerlendirilmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş, dosyada bulunan “ibraname” başlıklı belge, davacı asilden sorularak iki dönem arasındaki çalışmada boşluk olup olmadığı, belgede yazılı paranın alınıp alınmadığı açıklığa kavuşturularak, birinci çalışma döneminde fesih varsa, fesih sebep ve şekline göre ilk dönemin tasfiye edilip edilmediği değerlendirilerek, tasfiye varsa buna göre, tasfiye yoksa paranın ödendiğinin anlaşılması halinde mahsup hususu değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ile ve gerekçesi açıklanmadan hizmetin kesintisiz olduğunun kabulü hatalıdır.

F) Sonuç: