Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/12663 K.2015/19808

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; müvekkilinin Kasım 1999-09/04/2011 tarihleri arasında davalı işverenlikte kurye olarak çalıştığını, işyerindeki ağır çalışma koşullarının yanı sıra müvekkilinin işi gereği yapmış olduğu fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, fark kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı ile fazla mesai alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının çalışmaya başladığını iddia ettiği 17/11/1999 yılında müvekkili şirketin .... acenteliğini yürüten .... ......'ın işyerinde çalıştığını, sonrasında acenteliğin sona ermesi neticesinde müvekkili işyerinde çalışmaya başladığını, davacının müvekkili şirket nezdinde çalışmış olduğu 21/05/2008-01/06/2009 dönemine ilişkin evrakların bulunduğunu, sonrasında anılan şubenin yeniden acente olması sebebiyle davacının yeniden ..... işyeri olarak acente bünyesinde çalışmaya başladığını, davacının .... işyerinden kendi rızası ile istifa etmek suretiyle 09/04/2011 tarihinde ayrıldığını,

davacının diğer işverenliklerden tedarik ettiği belgelerden görüleceği üzere geçişlerde tüm hak ve alacaklarını aldığını, davacı taleplerinin zamanaşımına uğradığını, hiçbir alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile fark kıdem tazminatının tahsiline, diğer taleplerin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşin esasına geçmeden önce mahkemece verilen hükmün kesin olup olmadığı, davacı vekilinin temyiz talebinin miktardan reddine dair mahkemece verilen ek kararın isabetli olup olmadığının tespiti gerekmektedir.

Mahkemece davacının temyiz talebi kesinlik sınırı nedeniyle reddedilmiş ise de, davacı yönünden kesinlik sınırı tazminat ve ücret alacaklarının hükmedilen miktarına göre değil, reddedilen kısmına göre belirleneceğinden, ........... İş Mahkemesi'nin 2011/553 Esas, 2013/255 Karar sayılı ve 13/09/2013 tarihli ek kararının kaldırılarak yapılan inceleme sonunda;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hizmet süresi konusunda taraflar arasında bulunmaktadır.

Davacı davalı şirketin acentelerinde görev yaptığı sürelerin de hizmet süresinden sayılması gerektiğini belirterek talepte bulunmuş, davalı işveren acentelerde geçen sürelerden sorumluluklarının bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece davacının ibraz olunan kayıtlar ve dinlenen beyanlarına göre davalı ...... Kargo ile davacının hizmetinin bildirildiği işyerleri arasındaki ilişkinin asıl - alt işveren ilişkisi olarak tespit edilemeyeceği, davacının 21.05.2008 - 31.05.2009 tarihleri arasındaki davalı işyerindeki hizmetinin bildirildiği döneme ilişkin olarak fark kıdem tazminat alacaklısı olduğu kanaatine varılarak acentelerde geçen süreler hizmet süresinde nazara alınmamış ise de, varılan sonuç hatalıdır.

Dosya içeriğine göre; davacının dava dışı acentelerde kurye olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar davacının sigorta primleri dava dışı .... ..... ve ihbar olunan .......'a ait olduğu anlaşılan işveren sicil numaralarından ödense de, acentelere ait işyerlerinin yönetimi, denetimi ve elde edilen gelirlerinin davalı .....'ye ait olduğu anlaşılmaktadır. Hizmet sözleşmesinin tarafları hizmeti alan ve verendir. Sigorta primlerinin başka sicil numarasından ödenmesi iş sözleşmesinin taraflarını değiştirmez, bu sebeple tüm hizmet süresi boyunca gerçek işveren olduğu anlaşılan ..... talep edilen işçilik haklarının tamamından sorumludur. Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı fazla çalışma yaptığını yaptığını ve karşılıklarını alamadığını iddia etmiş, davalı işveren zamanaşımı itirazında bulunarak davacının ödenmemiş hiçbir alacağı bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece davacının bu alacak talebi gerekçesiz reddedilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

Davacı tanık beyanlarından işyerinde fazla çalışma yapıldığı anlaşılmakta olup, bordroların incelenmesinde kimi bordrolarda fazla çalışma tahakkuku bulunmakla birlikte tahakkukların kendi içinde hep aynı miktarda olduğu ve gerçeği yansıtmadığı izlenimi edinilmektedir. Mahkemece yapılacak iş bordrolardaki tahakkuklar ile davacı tanık beyanlarını bir değerlendirmeye tabi tutarak sonucuna göre karar vermektir. Fazla çalışma isteminin gerekçesiz reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı en son Mart ayının yıllık iznini alamadığını beyan ederek istemde bulunmuş, mahkmece bu talep gerekçesiz reddedilmiş ise de, mahkemece yapılacak iş davacıya hangi yıla ait izin ücreti istediği yönünde talebini açıklattırmak ve sonucuna göre hüküm kurmaktır. Talebin gerekçesiz reddi isabetsizdir.

5- Hükmedilen miktarın net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.

F) Sonuç: