Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/13089 K.2015/21935

Hükmün tashihi ve tavzihi müesseseleri, 6100 sayılı HMK'nun 304 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Buna göre, hükmün tashihi başlıklı 304 üncü maddede;

"(1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir.

(2) Tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir." denmiştir.

Hükmün tavzihi başlıklı 305 inci maddede;

"(1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir.

(2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." düzenlemesine yer verilmiştir.

Tavzih talebi ve usulü başlıklı 306 ncı madde de ise;

"(1) Tavzih, dilekçeye tarafların sayısı kadar nüsha eklenmek suretiyle hükmü veren mahkemeden istenebilir. Dilekçenin bir nüshası, cevap süresi mahkemece belirlenerek karşı tarafa tebliğ edilir. Cevap, tavzih talebinde bulunan tarafa tebliğ olunur.

(2) Mahkeme, cevap verilmemiş olsa bile dosya üzerinde inceleme yaparak karar verir; ancak gerekli görürse iki tarafı sözlü açıklamalarını yapabilmeleri için davet edebilir.

(3) Mahkeme tavzih talebini yerinde gördüğü takdirde 304 üncü madde uyarınca işlem yapar." düzenlemesi hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, davacı vekili mahkemece verilen kararın infazında tereddütler yaşandığını ileri sürerek, hükmün tavzihini talep etmiştir.

Davacı vekilinin tavzih talebi mahkemece, 30/01/2015 tarih ve 2011/223 E-2012/138 K sayılı ek karar ile esastan reddedilmiştir. Ek kararda özetle, tavzihen düzeltilmesi istenen hususun tavzih yoluyla düzeltilmesinin mümkün olmadığı belirtilmiştir.

Yapılan bu tespitler kapsamında ek karar değerlendirildiğinde, ek kararda da isabetli bir şekilde belirtildiği üzere, tashihi istenen hususun tashih ya da tavzih yoluyla düzeltilemeyeceği, ek kararın usule uygun olduğu ve onanması gerektiği anlaşılmıştır.