Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/13450 K.2018/7754

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait işyerinde 15/03/2004 - 07/01/2013 tarihleri arasındaki dönemde satış şefi olarak çalıştığını, işyerinde söz verildiği halde zam yapılmaması, SGK primlerinin asgari ücretten ödenmesi,fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi milli,dini bayramlarda,genel tatil günlerinde çalışmasına karşın ücretlerinin ödenmemesi üzerine müvekkilinin haklı nedenle 07/01/2013 tarihinde iş akdini feshettiğini belirterek kıdem tazminatı,fazla mesai alacağı,dini - milli bayram ve genel tatil günlerinde çalışma ücreti alacağı ile yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davacının ücret alacaklarının 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğundan 18/02/2008 tarihinden öncesine ilişkin talepte bulunulmasının mümkün olmadığını,zamanaşımı definde bulunduklarını,davacının iş akdinin işyerine devamsızlığı nedeniyle feshedildiğini,bu nedenle davacının kıdem tazminatı almaya hak kazanamadığını, davacının 07/01/2013 tarihinde mazeretsiz olarak işe gelmediğini, bu durumun tutanak altına alındığını, devam eden günlerde de herhangi bir bildirimde bulunmaksızın devamsızlık yaptığını,davacıya mazeretini bildirmesi için süre verildiğini, aksi halde iş akdinin tazminatsız olarak feshedilebileceğinin kendisine ihtar edildiğini,

davacının 13/11/2004 tarihinde işe başladığını,davacı işçinin 9 yıl boyunca aynı ücretle çalışmasının günümüz koşullarına uygun olmadığını,müvekkil şirket tarafından bordroda belirtilen tutarda ödeme maaş yapıldığını,tüm bordroların davacı tarafından imzalandığını, davacının son brüt ücretinin 1.047.63 TL. olduğunu,bordrolarda fazla mesai karşılığı (0) olmasına karşın herhangi bir itirazı kayıt konmadan imzalandığını,tüm milli ve dini bayramlarda izin kullandığının ve bu hususu el yazısı ve imzası ile belirtmiş olduğunun anlaşılacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak davanın Kısmen Kabulü'ne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır. Tanıklar belirli bir dönem çalışmışlarsa ve başkaca delil yok ise beyanlarının belirtikleri dönemle sınırlandırılması gerekir.

Dosya içeriğine göre hükme esas bilirkişi raporunda, davacının fazla çalışma yaptığı kabul edilerek fazla mesai alacağı 21/02/2008-07/01/2013 tarihleri arası hesaplanmıştır. Ancak, davacı tanıklarından ...'un 02.04.2011-10.11.2012 tarihleri arasında, ...'nin 25.04.2011 ile 11.03.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışmasının bulunduğu anlaşılmaktadır. Tanıkların işyeri çalışma düzenini kendi çalışma süreleri ile sınırlı olarak bilebilecekleri, bu durumda davacının fazla çalışmasını sadece bu tanıkların çalışma süresi kadar ispatlayabildiği mahkemece değerlendirilmeden bu alacağın yazılı şekilde hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç: