Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/13948 K.2017/18919

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 16.11.2005 tarihinde ,,, Belediye Başkanlığında taşeron şirket üzerinden yardımcı zabıta olarak çalışmaya başladığını, çalışmaları süresince alt işverenin sürekli değiştiğini, emir ve talimatları ...

Zabıta Müdürlüğünden aldığını, 28.09.2013 tarihinden itibaren her gün işe gelmesine rağmen zabıta müdürlüğünce kendisine iş verilmeden bekletildiğini, 30.10.2013 tarihinde iş akdinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini, 11.12.2013 günlü ihtarname ile işe devam etmediği ve mazeret bildirmesi gerektiğinin bildirildiğini, haftalık 45 saati aşan çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, 2009-2010-2011 yıllarında ,,, ayında gece davulcu operasyonlarında çalıştığını, dini bayramlarda en az 1 gün çalıştığını, milli bayramların tamamında çalıştığını,

2006 -2007-2008-2009 yıllarında hiç yıllık izin kullandırılmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacağı ile yıllık izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının ihaleler kapsamında yüklenici şirketlerde çalıştığını, davanın yüklenici şirketlere yöneltilmesi gerektiğini, yıllık izinlerinin bir kısmını kullandığını, resmi tatillerde çalışmadığını ve fazla mesai yapmadığını, şirketler ile müvekkili belediye arasında asıl- alt işveren ilişkisi bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş akdinin tazminat ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiği hususunda ispat külfeti bulunan davalı işverenliğin devamsızlık tutanakları ile bu yükümlülüğünü yerine getiremediği, iş akdinin davalı işverenlikçe feshedilmiş olduğu, davacının kıdem ve ihbar tazminatı hakkının doğduğu, tüm hizmet süresi boyunca ,,, Belediyesinde yüklenici şirketlerin işçisi olarak çalıştığı, 16.11.2005-30.10.2013 tarihleri arasında 7 yıl 11 ay 15 gün kıdem ve hizmet süresinin olduğu, davacının toplam 20 gün yıllık izin kullandığı, bakiye 65 günlük yıllık izin alacağının bulunduğu, haftada üç saat fazla mesai yaptığı, milli bayramların tamamında çalıştığı, dini bayramlarda dönüşümlü çalıştığı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hükme esas alınan hesap raporunda, davacının yedi tam yıllık kıdemine göre 110 günlük izin hakkı bulunduğu, davalı tarafından ibraz edilen yıllık izin belgelerinden, davacının 10.09.2013-17.09.2013 tarihleri arası 6 gün, 09.05.2013-17.05.2013 tarihleri arası 7 gün, 25.05.2013-02.06.2013 tarihleri arası 7 gün olmak üzere 20 gün izin kullandığı, 2010 yılında 15 gün, 2011 yılında 10 gün izin kullandığını beyan ettiğinden kullandığı 45 (20+25) günlük izninin düşülmesi neticesi 65 (110-45) günlük izin hakkının bulunduğu tespit edilmiştir.

Ancak dosyaya sunulan yıllık izne ilişkin belgeler incelendiğinde, davacının imzasını havi belgeden 22.06.2012-15.07.2012 tarihleri arasında 20 gün daha izin kullandığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla davacı 65 gün (20+25+20) yıllık izin kullandığından, 45 gün yıllık izin alacağı olup hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hesap yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınması bozmayı gerektirmiştir.