Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/1550 K.2016/11357

Yerel mahkemece, bozmaya uyarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 1994-1.4.2010 tarihleri arasında davalı şirkette.. öğretmeni olarak çalıştığını, müvekkilinin iş akdinin genel ahlaka aykırı davranışlar gerekçesiyle tek taraflı olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin işe gelmemesi nedeniyle haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fesih tarihi itibariyle emeklilik için yaş şartı dışındaki diğer kriterleri yerine getirdiği ve işten ayrılma iradesini işverene dilekçe ile bildirdiği, davacının iş akdinin emeklilik nedeni ile son bulduğu gerekçesiyle, kıdem tazminatı ve ücret alacağı taleplerinin kabulü ile ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davalı işveren davacının ücretlerinin banka hesabına ödendiğini savunarak imzasız ücret bordrolarını sunmuş ve hesap numaralarını bildirdiği banka kayıtlarının celbini istemiştir.

Ödeme def'inin yargılamanın her aşamasında ileri sürülebileceği kabul edildiğinden, Mahkemece davalının ödeme def'i nedeniyle ilgili banka kayıtları getirtilip ödeme yapılıp yapılmadığının tespiti ile ücret alacağının hüküm altına alınması gerekirken, eksik araştırma ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-Hükmedilen miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK. nun 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: