Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/16108 K.2018/10704

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 19/05/2008 ile 21/08/2012 tarihleri arasında davalı şirketin bağlı bulunduğu gruba ait Azerbaycan'daki çeşitli şantiyelerde ekskavatör operatörü olarak çalıştığını, aylık net 1.700 USD ücret aldığını, barınma ve 3 öğün yemek yardımı olduğunu, günde 11 saatten haftanın 7 günü çalışma yaptığını, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil çalışma bedellerinin ödenmediğini, davacının iş akdine davalı tarafından haksız ve nedensiz olarak son verildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin haklı sebeple feshedildiğini, davacının müvekkili şirketten herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı haftada yedi gün boyunca günlük net 10,5 saat çalıştığını ispat etmiş olup, hafta tatili çalışması bakımından 7,5 saati aşan 3 saatin haftalık fazla mesai hesabına ilave edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

3-Mahkemece, davacı işçinin fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerinin tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacakları tanık beyanına göre belirlenmiş ve mahkemece bu alacaklardan %50 oranında karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) yapılmıştır.

Yapılan karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) oranı hakkın özünü etkileyecek nitelikte yüksektir.

Mahkemece, davacının fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarından daha düşük bir oranda karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) yapılması gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: