Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/16535 K.2017/21110

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalılara ait Kazakistanda bulunan iş yerinde kesintisiz çalıştığını , çalıştığı dönemlerde sadece 1200,00 USD ücret ödendiğini , bunun dışında hak ettiği normal çalışma ücretleri ile fazla mesai ücretlerinin ödenmediği belirtilerek davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...ve Tic. A.ş. vekili, davacı ile aralarında hiçbir zaman hizmet ilişkisi bulunmadığını, inşaatın cam ve pvc vs işlerinin anahtar teslimi ile diğer davalı şirkete verildiği ve buna göre bir sorumluluklarının bulunmadığını belirterek haksız açılan davanın reddi ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... San ve Tic A.Ş. vekili, diğer davalıdan aldıkları alüminyum kaplama ve pvc işini anahtar teslimi olarak ... isimli şahsa verdiklerini, davacıya da bu şahsın istihdam ettiğini, davacının Şubat/Temmuz döneminde çalıştığını, çalışılan yerdeki hava koşulları dikkate alındığından fazla mesai yapmasının söz konusu olmadığını, iddia edilen ücretin almasının mümkün bulunmadığını belirterek haksız açılan davanın reddi ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının davalılara ait işyerinde 17.09.2006 ile 12.07.2007 tarihleri arasındaki dönemde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalıştığı, fesih tarihindeki aylık ücretinin ise net 600,00 dolar olduğu, ödenmeyen ücreti bulunduğu, fazla mesai yaptığı ücretinin ödenmediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında alacaklara esas ücret konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 401. maddesine göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

Davacının ücreti 600,00 USD olarak kabul edilmiş ise de, Dairemizden geçen 2015/16813 Esas 2015/22002 Karar sayılı ilamı ile davacı işçi ile aynı veya benzer şekilde çalışan işçilerin ücretinin aylık net 800,00 USD olduğu ve alacakların bu ücrete göre hesap edildiği anlaşılmaktadır. Emsal işçilere ödenen bu ücretin davacı açısından da kabulü gerekir. Davacının alacaklara esas ücretin aylık net 800,00 USD üzerinden hesap edilmemesi hatalıdır.

3- Taraflar arasında fazla mesai süreleri konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Kural olarak görev tanımları veya çalışma düzenleri farklı olduğu ileri sürülmedikçe, aynı çalışma şartlarına tabi ve aynı sürelerde çalışanların mesai saatlerinin aynı olması gerekir. Yukarıda da bahsedilen ve Dairemizden ve diğer dairelerden temyiz incelemesinden geçen dava dosyalarında aynı şekilde ve aynı çalışma şartlarına tabi işçilerin fazla mesai saatleri, haftada 13.5 saat olarak saptanmıştır. Davacıyı farklı kılan ayırıcı bir görev ve çalışma düzeni ortaya konmadığına göre davacının haftada 13.5 saat fazla mesai yaptığının kabulü gerekir. Davacının haftada 15 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile fazla mesai ücretinin kabulü isabetsizdir.

F) Sonuç: