Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/16766 K.2018/10339

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 28/07/2000 tarihinden itibaren önce ...Sitesi sonra ... daha sonra tekrar ... isimlerini alan davalı işyerinde 29/11/2013 tarihine kadar aşçı olarak kesintisiz çalıştığını ve asgari geçim indirimi hariç net 1.000,00 TL ücret aldığını, bunun dışında işyerinde bir öğün yemek yediğini ve işe gidiş gelişinin sağlandığını, ücretlerini elden ödeyen işverenin sigorta primlerini düşük olarak ödediğini, haftada 6 gün 18:30-06:30 saatleri arasında çalıştığı halde fazla çalışma ücreti verilmediğini,

dini bayramlarda 2 gün izin kullandığını bunun dışında kalan günlerde ve genel tatillerde çalıştığını ve ücretlerinin ödenmediğini, toplam 45 günlük yıllık izin ücreti alacağı olduğunu, iş akdini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının talep ettiği alacakların bir kısmının zamanaşımına uğradığını, davacının 06/01/2004 ile 02/09/2004 tarihleri arasında işyerlerinde çalışıp, kendi isteğiyle işten ayrıldığını ve bir daha işyerlerinde çalışmadığını, şirketlerinin ... şirketinden farklı olup, bağlarının bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Beyanı hükme esas alınan davacı tanığı ..., davalı işyerinde 3 ay çalıştığını, davacıdan 1 ay sonra işten çıktığını açıkladığına göre, davacıyla birlikte çalışması son 2 aylık çalışma içindir. Tanığın çalışmadığı döneme ilişkin çalışma sistemini bilmesi mümkün olmadığından fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti talepleri yönünden son 2 aylık çalışma için ispatın varlığı kabul edilmeli, bunun dışındaki süre bakımından ise ispat külfeti üzerinde olan davacının iddiasını ispat edemediği kabul edilmelidir.

Mahkemece yapılacak iş, davacının fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti taleplerini davacı tanığının çalışma süresi ile sınırlı olarak hesaplatıp, hüküm altına almaktır.

3-Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının son ücretini 1.000 TL net olarak açıklamış ve ayrıca asgari geçim indirimi aldığını beyan etmiştir. Kıdem tazminatına esas ücretin hesabında asgari geçim indirimi dikkate alınamayacağından, davacının talebi gibi 1.000 TL net ücret ile çalıştığı kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken, son net ücretin 1.100 TL olarak kabulü hatalıdır.

Yukarıda da açıklandığı üzere, davacının son net ücreti 1.000 TL olduğundan hüküm altına alınan tüm alacaklar bakımından da bu husus dikkate alınmalıdır.

4-Davacının hizmet döküm cetveline göre, 23.07.2003-06.10.2003 tarihleri arasında ...Ltd. Şti.’nde çalıştığı görülmekte olup, bu şirket ile davalı işveren arasında organik bağ veya birlikte istihdam olup olmadığı hususu araştırılmadan, bu şirkette geçen çalışma süresi de toplam hizmet süresine dahil edilmiş olup, bu uygulama eksik araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, davacının kayden çalıştığı gözüken... Ltd. Şti.’nde çalışmasının olup olmadığı, varsa bu şirket ile davalı işveren arasında organik bağ veya birlikte istihdam olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediğini araştırılıp, sonucuna göre hüküm kurmaktır. Yazılı şekilde ve eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: