Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/17278 K.2015/25964

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalının iş akdini usulsüz olarak feshettiğini, fesih sebebi olarak gösterilenlerin doğru olmadığını iddia ederek işe iade talebinde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının çağrı merkezi görevlisi olarak sürdürmekte olduğu görevi sırasında banka standartlarına uygun olmayan görüşmeler yapması ve bu durumun müşteri şikayetleri ve kalite dinlemeleri ile tespit edilmesi sonucunda iş kanunun 25/II maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı şirketin İstanbul çağrı merkezinde müşteri temsilcisi olarak çalıştığı, davalı tarafça dosyaya sunulan ve davacı ile müşteriler arasındaki görüşmeleri içeren kayıt içeriklerine göre davacının konuşma tarzının, müşterilere karşı kullandığı kelimelerin, ifa ettiği görevin sınırları aşar nitelikte olduğu gerekçesiyle geçerli fesih nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı ve usule uygun yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacıya 21/11/2013 ve 13/12/2013 tarihlerinde müşterilere karşı kullandığı üslubun ve konuşma şeklinin banka standartlarına uygun olmaması ve bu nedenle müşteri şikayetine sebep olması nedeniyle uyarı cezası verilmiştir.

Fesih bildirimine göre, fesihten önce 03/01/2014 tarihli müşteri görüşmesi sonrasında davacı hakkında yapılan şikayet üzerine davacının iş akdi, görev ve sorumluluklarını yerine getirmediğinden haklı nedenle 13/01/2014 tarihinde davalı banka tarafından feshedilmiştir.

Dosya içinde bulunan bilirkişi raporunda, uyarı cezası verilmesine sebep olan görüşmelerin dökümü çıkartılmış, fesihten önce, şikayet edilen 03/01/2014 tarihli görüşme kaydının ise, ilgili görüşmede davacının, müşteriye karşı kötü bir üslubu olmadığı, herhangi bir hatasının bulunmadığı gerekçesiyle dökümü çıkartılmamıştır. Davacıya, fesih tarihinden önceki davranışları nedeniyle uyarı cezası verilmiştir.

Mahkemece, davacıya uyarı cezası uygulanan davranışları geçerli fesih sebebi olarak kabul edilmiştir. Bir eyleme iki ceza uygulanamaz kuralı gereğince uyarı cezası verildikten sonra aynı davranışın feshi sebebi yapılması anılan ilkeye aykırıdır. Fesih geçerli nedene dayanmadığından davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalıdır.

Dairemizce, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.