Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/17341 K.2017/19249

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı şirkette 20/03/2005 tarihinde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin 28/08/2011 tarihinde davalı tarafından feshedildiğini şirkete giriş çıkışların kartla yapıldığını ileri sürerek,fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkil şirkette 21/04/2003- 01/05/2010 tarihleri arasında çalıştığını, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının Kuru Gıda Konserve departmanında kategori satış müdürü olarak çalıştığını, davacının iş akdinin bir kısım müşterilere fatura edilmeksizin yani bedeli ödenmeksizin mal verdiği için feshedildiğini, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle;sigorta kayıtları, iş yeri kayıtları, tarafların gösterdikleri deliller, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesi neticesinde; davacının hizmet süresi 21/04/2003-28/07/2011 tarihleri arasında kabul edildiği,

davacının işten ayrılış nedeni olarak 29 kodlu işveren tarafından işçinin ahlak ve iyi niyet kurullarına aykırı davranış nedeni fesih sebebi olarak görüldüğü,,davacı 65 gün yıllık ücretli izin hakkı olduğunu belirtmiş yıllık izinleri kullandırıldığına ilişkin ispat yükü işverene ait olup işveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri yada eşdeğer belge ile kanıtlaması gerektiği, davacının yapılan incelemede hizmet süresi boyunca 149 gün izin kullandığı bakiye izin alacağı bulunmadığı bu nedenle davacının açtığı 1.000,00 TL. yıllık ücretli izin alacağı talebinin reddine,

davacının davalı iş yerinde fazla mesai yaptığı fazla çalışma olduğunun davacı tarafından ispat edildiği fazla çalışma ücretinin ödendiği ispat yükü davalı işverende olduğu davacının fazla çalışmalarının ödendiği banka kaydı dekont veya makbuz ile ispat edilemediğinden davacının fazla çalışma ücretine hak kazandığı, davacının bu alacaktan takdiren 1/4 oranında hakkaniyet indirimi yapılmasına karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında fazla mesai ücretinin hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta dosya içerisine sunulan ücret bodrolarına göre davacının ücretinin 01.01.2009-30.06.2009 arası brüt 1.464,48 TL. yazılı olmasına rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai ücret hesabı tablosunda ücret bodrolarındaki dönem ücretlerin esas alınmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece usulü kazanılmış hak ilkesi de dikkate alınarak fazla mesai ücreti hesaplamasında ücret bodrolarındaki dönem ücretlerin esas alınması gerektiğinden kararın bozulması gerekmektedir.

3-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai ücreti alacağından SGK işsizlik ve prim kesintisinin yapılmaması da hatalıdır.